Mirjam van der Vegt: ‘Rust is het beginpunt van alles’

0

Haar boek De kracht van rust werd uitgeroepen tot het beste spirituele boek van 2021. Maar hoe bewaart auteur en stiltetrainer Mirjam van der Vegt zelf de rust in wankele tijden? ‘Ik ben geen goeroe, ik mag dagelijks door de mand vallen – en dat doe ik met verve.’

(beeld Jorgen Caris)

(beeld Jorgen Caris)

‘Ik zou mezelf niet hebben uitgekozen als stiltetrainer. Als je mij ontmoet en een stil iemand verwacht, val ik tegen. Mensen verwachten soms een non-achtig figuur, maar dat ben ik totaal niet, zo ingetogen, een beetje stillig. Al dacht ik aanvankelijk wel, toen ik met het thema stilte aan de gang ging, dat ik wat meer op die nonnen moest gaan lijken, om mijn verhaal wat geloofwaardiger te maken.’ Ze lacht. ‘Pas toen ik aanvaardde dat ik niet zou veranderen en blijkbaar dit werk mocht doen zoals ik ben, ontspande ik.’

Ervaar je wel dat God jou heeft uitgekozen om dit werk te doen?
‘Dat zijn grote woorden, maar ik ervaar dat God mij gebruikt in zijn plan. Ik geloof niet dat Hij een groots plan met mijn leven heeft, maar Hij gebruikt mijn leven voor zijn grootste plan. Dat lucht nogal op, en het is léuk! Ik voel me vereerd. Ik houd van avontuur en kan volmondig zeggen dat rust het grootste avontuur in m’n leven is. Rust is niet saai, zoals veel mensen denken, maar brengt je – via God – op nieuwe wegen. Dit werk brengt me meer in verbinding met God, anderen en mijzelf. Er zijn mensen die ondanks jarenlange hulpverlening pas in de stilte tot genezing van allerlei mentale kwalen komen; Gods liefde raakt hen aan en dat blijkt helend. God had bijvoorbeeld gezegd dat ik een ondernemer moest vragen om deel te nemen aan een jaartraining. Dat vond ik doodeng, ik wist dat hij er niks mee had, maar God zei elke ochtend weer: “Bel hem op en vraag of ‘ie mee wil doen.”’

Hoe zegt God dat?
‘Ik vraag elke ochtend: wat wilt U dat ik vandaag doe? Deze ondernemer kwam dan steeds in mijn gedachten. Ik schoof het een halfjaar voor me uit – ik ben ook weleens ongehoorzaam. Daarna belde hij mij op en vroeg of ik nog wat moois voor hem had. Ja, een stiltetraining, zei ik, maar dat is vast niks voor jou. Desondanks is ‘ie eraan begonnen. Laatst zei hij: “Mirjam, ik weet niet wat er gebeurt, maar ik ervaar zo’n enorme vreugde. Dit is geen training, het is gewijde ruimte!” Dan denk ik: dit kan ik niet bewerkstelligen, dat kan de Geest alleen. Dat van die vreugde herken ik ook bij mezelf. Als journalist ging ik van onderwerp naar onderwerp. Nu zeggen mensen weleens: je bent al zolang met stilte bezig, zou je er niet eens mee stoppen? Nou: nee! In de stilte vind ik elke keer weer een schat van vreugde.’

Wat doe je tijdens zo’n training?
‘In een jaartraining help ik mensen eerst tot hun kern te komen: hoe God hen ziet, je kiemkracht ontdekken. Daarna is het vooral mediteren met de Bijbel, via lectio divina, en zo jouw waarde leren ontdekken. Mijn ervaring is dat het bijzondere vooral tijdens die meditaties gebeurt. Daarom kan ik deze trainingen niet zonder God geven, dan is het niet zo krachtig.’

‘Ik ben helemaal niet goed in liefhebben’

In deze coronatijd is de woonkamer steevast ontploft, vertelt Mirjam. Het is altijd een zoete inval van kinderen. ‘Daarbij heeft Covi, het konijn, m’n lievelingsplantje kapot gemaakt, omdat de kinderen hem niet terug in z’n hok hadden gestopt. Ik heb die dingen moeten leren loslaten. Ik heb mezelf leren afvragen: waarvoor wil ik beschikbaar zijn? Het antwoord: voor liefde. Ik kan de hele dag als een kenau achter mijn tienjarige dochter aanrennen omdat ze zo’n sloddervos is, maar dat is voor niemand leuk, dus ruimt iedereen op zaterdag alles op. Het heeft ook met perspectief te maken; als je vanwege corona fulltime thuis bent, is rommel het ergste wat er is. Ik kom net terug van een wandeling met iemand die ik train, en zo’n uitstapje helpt de boel te relativeren.’

Het hele verhaal lezen? Neem een gratis proefabonnement op magazine OnderWeg en ontvang inloggegevens voor de website.

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Inloggen om toegang te krijgen.
Delen.

Over de auteur

Wilfred Hermans is freelance journalist.

Laat een reactie achter