Column: Hete herfst

Wie teleurgesteld is door de koude zomer, mag genieten van een hete herfst. Althans, als het om kerkelijke twisten gaat. In de GKv vallen voorgangers als bladeren van de kerkelijke bomen. Zij kunnen niet leven met het besluit dat alle ambten opengesteld zijn voor vrouwen. Waar deze collega’s de stekker hanteren, dringen anderen aan op een extra mijl of revisie door een volgende synode. En ondertussen blijven tekstenfluisteraars de zwijgteksten bekloppen op reikwijdte en zeggingskracht.

In dezelfde maanden is een nieuw debat rond schepping en evolutie ontbrand. Gijsbert van den Brink heeft met zijn En de aarde bracht voort het huwelijk tussen orthodoxie en evolutietheorie verkend. Als het man-vrouwdebat twee punten scoort op de stormschaal, dan valt zijn boek in orkaancategorie vijf. Van den Brink heeft de gevolgen van de evolutietheorie in kaart gebracht, van de manier waarop Genesis gelezen dient te worden tot de wijze waarop Gods voorzienigheid en evolutionaire processen zich tot elkaar verhouden. Dat is nogal wat.

Ondertussen blijven tekstenfluisteraars de zwijgteksten bekloppen op reikwijdte en zeggingskracht

Nu kun je in beide debatten een stevige positie innemen. Waar ik mij ongerust over maak, zijn de consequenties daarvan. Een theologisch meningsverschil kan snel verheven worden tot een breekpunt waar een nieuwe afscheiding uit voortvloeit. Met als gevolg dat voor- en tegenstemmers zich hergroeperen rond een nieuwe uniformiteit die de katholiciteit van de kerk om zeep helpt.

Wat is ervoor nodig om samen een storm te overleven? Ik leer van Mart Jan Paul, die alles uit de kast haalt om Gijsbert van den Brink te weerleggen. Op het punt van de consequenties siert hem echter bescheidenheid: ‘Ik stel graag kritische vragen, we kunnen discussiëren, maar in gesprek met gelovigen van andere tradities overheerst vaak de herkenning. Wij kennen maar ten dele. Die tekst uit 1 Korintiërs 13 is belangrijk voor me. Niemand heeft alle pasklare antwoorden. Als mensen maar liefde tonen tot God en zijn Woord – dat is onderscheidend. Ik heb er daarom geen moeite mee om aan de avondmaalstafel naast Gijsbert van den Brink te zitten’ (ND 30 augustus 2017). Wat mooi als je elkaar in de storm zo vast kunt houden.