Jan Borgdorff: ‘Ik werd bevrijd uit mijn cocon’

Wat betekent vrij zijn als je ernstig wordt beperkt in je mogelijkheden? Als je niet meer kunt doen en laten wat je wilt, gebonden bent? Oud-predikant Jan Borgdorff (69) uit Axel was 46 jaar toen hij getroffen werd door een ernstige hersenbloeding.

(beeld Jaco Klamer)

‘Ik stond nooit stil bij wat vrijheid voor mij betekende. Wel voelde ik me een buitenstaander in mijn eigen leven. Preken, Bijbellezen, bidden, aandacht hebben voor mijn gezin: alles deed ik zonder emoties. Een persoonlijke relatie met God had ik niet, ik was inmiddels gescheiden en had mijn ambt neergelegd. De nacht voor mijn hersenbloeding dacht ik: wat doe ik hier nog? In die tijd wilde ik dolgraag mezelf worden, maar ik had geen idee hoe.’

Jan overleefde zijn hersenbloeding. Een wonder, gezien de ernst van de bloeding. Hoe heeft hij die eerste periode beleefd? ‘Toen ik bijkwam, daalde er een ongekende stilte op mij. In die stilte kwam ook alle ruimte voor God. De preken van Norman Green maakten voor het eerst in mijn leven emoties in mij los. Dat ik iets mocht opvangen van de liefde van God, van Jezus Christus, ontroerde me. Ik werd bevrijd uit mijn cocon. Daarom wilde ik het beste uit mijn revalidatie halen.’

‘Nee, ik ben niet boos of gefrustreerd geweest op God over wat ik niet meer kon doen. Dat zit ook totaal niet in mijn karakter. Er groeide juist verwondering over wat ik wel voor elkaar kreeg. Ik hoorde ook voortdurend muziek in mijn hoofd. Muziek die ik vroeger wel speelde op orgel en piano, maar waaraan ik nooit aandacht had geschonken. Ik maakte de hele cyclus van kind via jongere naar volwassene opnieuw door. Ik heb het ervaren als een soort wedergeboorte.’

Jan trouwde vier jaar later met Willeke. Ze zijn lid van de GKv in Axel en Jan is moderator bij GlobalRize, een internetzendingsorganisatie. Wat betekent het voor hun relatie om nooit vrij te zijn van mantelzorg en beperkingen? ‘Onze relatie is langzaam gegroeid, heel nadrukkelijk op basis van gelijkwaardigheid. Het is voor ons vanzelfsprekend dat we elkaar helpen. Ik heb me nooit patiënt bij haar gevoeld. Wij hebben elkaar in vrijheid lief, ook als het wat minder goed gaat.’

In berusting ontdekte Jan nog een andere bron van kracht. ‘Ware vrijheid is er alleen in Christus: dat is voor mij een dagelijkse troost. Ik ben niet jaloers op anderen, op wat zij hebben en kunnen. Ik mag gewoon zijn wie ik nu ben. Ik leef bij de dag en heb geen zorgen over de toekomst. Dat geeft me een gevoel van enorme innerlijke vrijheid dat ik eerder niet kende.’