Redactioneel: Weids

Het zijn gekke tijden. Je hoort die zin vaak. Vreemd, vóór corona hoorde je ‘m nauwelijks. Nu wel. Logisch, corona is niet niks. Toch laat ik in deze column corona sec zitten; het gaat mij nu om wat corona met zich meebrengt en duidelijk maakt.

Ik zie een paar dingen. De eerste: we hebben geen geduld meer. Wachten lukt niet. Zodra het woord versoepeling valt, moet die op de vermelde datum doorgaan, ook al wordt erbij gezegd dat een en ander afhankelijk is van een OMT-advies. Als de versoepeling vervolgens niet doorgaat, is het toch al kleine land te klein. Wachten vinden we lastig.

‘Wees nuchter, risico’s kun je nooit
honderd procent uitsluiten’

Het tweede dat opnieuw duidelijk wordt: we willen over alles controle houden. Ergens denk je: we weten als samenleving zo langzamerhand toch wel dat ‘wij’ die controle niet hebben? Wat is er afgelopen tijd al niet geschreven over loslaten, over aanpassingen in leefstijl en samenleven, juist omdat wij superkleine mensen zijn. Toch lopen we opnieuw in de fuik van controledrang. Neem het nieuws over bijwerkingen bij coronavaccins. Prompt leggen landen het vaccineren stil. Want ja, als overheid wil je toch niet het risico lopen dat iemand jou hiervoor aanklaagt, dat jij niet meer ‘in control’ bent? Experts zijn superkritisch. Volgens hen is er sprake van een ‘hyperfocus’ op meldingen over trombose. Zeldzame bijwerkingen horen er nu eenmaal bij en ze gaan opvallen als miljoenen mensen gevaccineerd worden. ‘Wees dus nuchter’, zegt hoogleraar immunologie Marjolein van Egmond: ‘Risico’s kun je nooit honderd procent uitsluiten.’

Laten we boven ongeduld en controledrang uitstijgen en ‘weids’ durven denken. Op dat woord ‘weids’ kwam ik toevallig door een tekst in het Oude Testament over Izaäk die over een bron geen twist met omwonenden krijgt. Bewust noemt hij die bron Rehoboth, dat staat voor weids: ‘Nu heeft de Heer ons ruimte gegeven’ (Genesis 26:22). Laten we die ruimte opzoeken, weg van ongeduld en controledrang. En teruggaan naar dé bron, in woorden van Stefan Paas in een recente OnderWeg: ‘Zorg goed voor je ziel. (…) Deze tijd en situatie putten ons uit. Juist dan is het nodig om uit te rusten, na te denken, je ziel te onderhouden.’