God als je happy place

‘Daarom verheugt zich mijn hart en juicht mijn ziel, mijn lichaam voelt zich veilig en beschut… U wijst mij de weg naar het leven: overvloedige vreugde in uw nabijheid, voor altijd een lieflijke plek aan uw zijde. (Psalm 16:9, 11)

In Psalm 16 is David, een gelovige, aan het woord. Hoewel het woord ‘geloof’ in de psalm niet voorkomt, gaat het er wel over. Geloof heeft alles te maken met vertrouwen: in het Engelse faith zitten die beide betekenissen heel duidelijk. Ook in het Nederlands kun je ‘geloof’ zo gebruiken, denk maar aan André Hazes’ Zij gelooft in mij. De Heidelbergse Catechismus omschrijft het net zo: ‘Een waar geloof is een stellig weten en een vast vertrouwen.’

(beeld Yelyzaveta Matiushenko/iStock)

Het is gemakkelijk om bij geloven aan iets cognitiefs te denken, iets dat je weet. Mij valt in Psalm 16 op hoe emotioneel en lichamelijk David zijn geloof, zijn vertrouwen, verwoordt. ‘U bent mijn geluk… mijn enig bezit… ik ben verrukt… daarom verheugt zich mijn hart en juicht mijn ziel’. En zelfs ‘mijn lichaam voelt zich veilig en beschut’. Het treft me hoe ver dat gaat. Het is niet alleen hoofd – ‘ik weet dat ik bij God veilig ben’ – het is ook gevoel, en dan nog intens gevoeld gevoel: je hele lichaam gaat erin mee. Pure tevredenheid.

Het doet me denken aan een ontspanningsoefening die ik ken. Je kunt het ook mindfulness noemen. Het gaat als volgt. Je gaat rechtop in een stoel zitten, sluit je ogen en zorgt ervoor dat je je helemaal bewust bent van je lijf. Hoe je ademt, welke spieren gespannen zijn, waar je benen en rug de stoel raken, hoe je voeten op de grond staan. Vervolgens stel je je voor dat je op een plek bent waar je helemaal ontspannen bent. Je zou het je happy place kunnen noemen. Je beeldt je in waar je bent, wat je ziet, wat je voelt, hoort, ruikt en proeft.

Het idee is dat hoe vaker je die oefening doet, des te gemakkelijker je dat gevoel van complete ontspanning op kunt roepen op de nodige momenten. Denk er eens over na: welke situatie zou jij je inbeelden?

Happy place

Wat David in Psalm 16 beschrijft, klinkt als pure tevredenheid. ‘Mijn lichaam voelt zich veilig en beschut… overvloedige vreugde in uw nabijheid.’ God is Davids happy place. Dat vind ik treffend. Zelf denk ik bij mijn happy place meer aan dingen als zacht licht, fijne muziek, een zitzak en een kop thee, dan pas aan God. Psalm 16 daagt me hierin uit. Gaat mijn geloof mijn hele lijf door? Kan ik het beschrijven in termen als ‘mijn hart verheugt zich en mijn ziel juicht, mijn lichaam voelt zich veilig en beschut’? Heeft God een plek in mijn happy place? En zo nee, waarom eigenlijk niet? Mis ik hier misschien iets?

Ik bedoel niet dat zo’n intens beleefde geloofsvreugde de standaard zou moeten zijn. God heeft ook alles te maken met verdriet, woede, verslagenheid of gewoon dagelijks leven. David was ook bekend met lijden. Juist daarin is God zijn toevlucht, de plaats waar hij echt geluk vindt. Dat wil Hij ook voor ons zijn. In Christus vinden we de weg naar het leven: overvloedige vreugde in Gods nabijheid, voor altijd een lieflijke plek aan Gods zijde. Geniet ervan!

Lied

Luister op Youtube naar het lied ‘In deze stilte’ van Sela: