Emeritus predikant Bas Luiten bezorgt post en het Evangelie

Dominee Bas Luiten ging op 1 juli 2020 met emeritaat, op 2 juli zat hij in alle vroegte op de fiets om de krant rond te brengen. ‘Voor de inkomsten hoef ik het niet te doen. Het geeft me een nieuwe wijk. Sommige mensen staan al op me te wachten voor een groet, een praatje of een kop koffie.’

Bas Luiten (1953) was van 2011 tot zomer 2020 predikant in Amersfoort-De Horsten. Eerder stond hij in De Lier/Maassluis, Dronten en Zwolle. Sinds 1991 was hij redactielid van De Reformatie; in 2011 werd hij hoofdredacteur, hij bleef dit tot de fusie met Opbouw en de start van OnderWeg in 2015.

Na hun emeritaat verruilden Bas en Eveline Luiten de pastorie in Amersfoort-Schothorst voor een rijtjeswoning in Hoogland, duizend meter verderop. Bas: ‘Het is groot genoeg voor ons tweeën. We willen tussen de mensen wonen, hier kom je er gemakkelijker in. We zijn ook betrokken gebleven bij de gemeente die ik als predikant gediend heb, GKv De Horsten. We hadden geen zin om weer alles los te laten en elders te moeten inburgeren.’

(beeld Hans van Sloten)

Bas Luiten werd geboren in Rotterdam-Charlois, op Zuid, in het jaar van de Watersnood. ‘Het water stond in de straten, maar daar heb ik zelf niets van gemerkt.’ Hij groeide op in Noord. ‘Ik ben nog altijd dankbaar voor de fantastische jeugdvereniging die we daar hadden. Elk jaar gingen we een week op kamp. Daaruit zijn veel huwelijken voortgekomen, ook dat van ons.’

Verbond

Toen hij op zijn achttiende theologie ging studeren in Kampen, deed hij dat niet in de eerste plaats om predikant te worden. ‘Ik was op zoek, wilde ontdekken wie God is en wat geloven betekent. Daar heb ik gaandeweg meer zicht op gekregen. In de vrijgemaakte kerken speelde toen het verbondsdenken een grote rol. Ik kan dat ook goed plaatsen, gezien de kerkstrijd die aan de Vrijmaking vooraf is gegaan. Die ging over veronderstelde wedergeboorte, of mensen al of niet voor niets gedoopt zouden kunnen worden. Dat was belangrijk, maar ook wat wazig. De nadruk op het verbond, met de daarbij horende beloften en eisen, is concreter en was daarom ook een gouden greep. Maar dat schoot te ver door. Vergelijk het met een huwelijk, dan kom je er ook niet met uitsluitend beloften en eisen. Daar moeten liefde en wederzijdse trouw bij komen. Zo is het met God ook, Hij heeft mensen lief.’

‘Toen ik in 1980 mijn eerste preken begon te schrijven, vroeg ik me af hoe ik daarin Gods zoekende liefde kon overbrengen. Waarom zou ik eigenlijk preken als de kerk vol zit met mensen die al in Gods verbond zitten? Een grote ontdekking was voor mij dat je geloof en vergeving nooit op voorraad hebt, het moet je elke dag weer geschonken worden.

Het hele artikel lezen? Neem een gratis proefabonnement en ontvang inloggegevens voor de website.