Redactioneel: Water

Ad de Boer | 3 oktober 2015
  • Column

De vluchtelingenstroom over het water van de Middellandse Zee naar Europa houdt aan. Een asieltsunami noemt Wilders het, verwijzend naar de verwoestende kracht van het water. Mijn dochter Annerieke gebruikte recent bij RTL het beeld van het water precies omgekeerd. Toen Humberto Tan haar vroeg of het werk van de Stichting Bootvluchteling op Kos en Lesbos geen druppel op een gloeiende plaat is, antwoordde ze: ‘Je zult als vluchteling maar net onder die druppel staan.’

Vorige maand was ik in een NGK/GKv-dienst in Maastricht. Ook daar stonden vluchtelingen en water centraal. De 24-jarige Bashir (niet zijn echte naam) werd gedoopt. Hij is een vluchteling uit een moslimland en heeft hier een paar jaar geleden asiel gezocht. Zijn asielverzoek is afgewezen en de uitkomst van het hoger beroep is onzeker, maar hij heeft Jezus gevonden. Hij vertelde hoe hij, alleen op zijn kamer, God had ervaren in helder licht en diepe vrede. En hoe hij daarna via leden van een Maastrichtse huiskerk in de ontmoeting met Jezus een ander mens is geworden.

Bashirs vertrouwen op God ontroerde me diep. Zijn volksgenoten keren hem de rug toe en hij beseft dat hij als belijdend christen een terugkeer naar zijn geboorteland niet zal overleven. En toch zong hij, kletsnat van het doopwater dat met een grote kan over hem was uitgegoten, dat hij ‘tienduizenden redenen tot dankbaarheid’ heeft.

Bashirs vertrouwen op God ontroerde me diep

Wij tobben in Nederland wat af over de opvang van vluchtelingen. De niet-aflatende stroom en de verhalen eromheen creëren angst. Angst dat het uit de hand loopt, angst voor islamisering, angst voor terroristen. Maar Bashir wees die ochtend in Maastricht op Jezus. Hij liet Matteüs 14 lezen: over Jezus die op het water (!) loopt en Petrus die erin wegzakt. Vertrouw op Jezus en ontvang zijn liefde, die alle angst laat verdwijnen, ‘wat er ook gebeurt en wat mij mag overkomen’, zoals we samen met hem zongen.

Jazeker, onder al die vluchtelingen die van overzee hierheen komen, kan een IS’er zitten. Maar ook iemand als Bashir. Een beschadigd mens die heling nodig heeft en, wie weet, hier vrienden vindt die hem bij Jezus brengen.

Over de auteur
Ad de Boer

Ad de Boer is actief in het NGK-kerkverband en was hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief