Redactioneel: Water

Ad de Boer | 3 oktober 2015
  • Column

De vluchtelingenstroom over het water van de Middellandse Zee naar Europa houdt aan. Een asieltsunami noemt Wilders het, verwijzend naar de verwoestende kracht van het water. Mijn dochter Annerieke gebruikte recent bij RTL het beeld van het water precies omgekeerd. Toen Humberto Tan haar vroeg of het werk van de Stichting Bootvluchteling op Kos en Lesbos geen druppel op een gloeiende plaat is, antwoordde ze: ‘Je zult als vluchteling maar net onder die druppel staan.’

Vorige maand was ik in een NGK/GKv-dienst in Maastricht. Ook daar stonden vluchtelingen en water centraal. De 24-jarige Bashir (niet zijn echte naam) werd gedoopt. Hij is een vluchteling uit een moslimland en heeft hier een paar jaar geleden asiel gezocht. Zijn asielverzoek is afgewezen en de uitkomst van het hoger beroep is onzeker, maar hij heeft Jezus gevonden. Hij vertelde hoe hij, alleen op zijn kamer, God had ervaren in helder licht en diepe vrede. En hoe hij daarna via leden van een Maastrichtse huiskerk in de ontmoeting met Jezus een ander mens is geworden.

Bashirs vertrouwen op God ontroerde me diep. Zijn volksgenoten keren hem de rug toe en hij beseft dat hij als belijdend christen een terugkeer naar zijn geboorteland niet zal overleven. En toch zong hij, kletsnat van het doopwater dat met een grote kan over hem was uitgegoten, dat hij ‘tienduizenden redenen tot dankbaarheid’ heeft.

Bashirs vertrouwen op God ontroerde me diep

Wij tobben in Nederland wat af over de opvang van vluchtelingen. De niet-aflatende stroom en de verhalen eromheen creëren angst. Angst dat het uit de hand loopt, angst voor islamisering, angst voor terroristen. Maar Bashir wees die ochtend in Maastricht op Jezus. Hij liet Matteüs 14 lezen: over Jezus die op het water (!) loopt en Petrus die erin wegzakt. Vertrouw op Jezus en ontvang zijn liefde, die alle angst laat verdwijnen, ‘wat er ook gebeurt en wat mij mag overkomen’, zoals we samen met hem zongen.

Jazeker, onder al die vluchtelingen die van overzee hierheen komen, kan een IS’er zitten. Maar ook iemand als Bashir. Een beschadigd mens die heling nodig heeft en, wie weet, hier vrienden vindt die hem bij Jezus brengen.

Over de auteur
Ad de Boer

Ad de Boer is actief in het NGK-kerkverband en was hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief