Serie veranderd Godsbeeld: Rozanne Bogerd

Wat we meemaken in ons leven bepaalt mede ons beeld van God. Drie mensen vertellen over hun ervaring met God. Dit is het verhaal van Rozanne Bogerd.

Rozanne Bogerd: ‘God was bij mij, Hij gaf mij de kracht en rust die ik nodig had. Samen met Hem kon ik deze strijd aan.’

‘God is altijd in je leven, Hij zal je door diepe dalen leiden.’ Voor mij was dit vanzelfsprekend, zoals veel dingen van het geloof. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin, ging naar de kerk, naar jeugdvereniging en catechisatie, en naar een christelijke school. Iedere week hoorde ik dat God voor mij wil zorgen als een Vader voor zijn kind. Ik nam het voor waar aan, en leefde mijn leven vrolijk verder.

Er speelde ondertussen wel iets in mijn leven. Ik heb vanaf mijn geboorte een chronische longziekte, cystic fibrosis (taaislijmziekte). Natuurlijk wist ik dat ik ziek was en dat er ook een periode zou komen dat het minder met mij zou gaan, maar jarenlang kon ik mijn leven ‘gewoon’ leven, ondanks mijn ziekte. Totdat mijn gezondheid vanaf mijn zestiende stap voor stap achteruit ging. Mijn conditie werd steeds slechter, ik kreeg steeds minder adem. Uiteindelijk vertelden de artsen dat een dubbele longtransplantatie eigenlijk nog de enige optie was voor een verdere toekomst.

Natuurlijk greep ik deze kans aan, er was geen alternatief. Ik werd op de wachtlijst gezet. Na een periode van onderzoeken, verdere achteruitgang van mijn gezondheid en conditie en heel lang wachten, kreeg ik in 2012 een prachtig cadeau, twee fantastisch werkende longen!

Toen de arts me belde om te zeggen dat er longen voor mij beschikbaar waren, reageerde ik eerst vrij nuchter. Het was inmiddels al de derde keer dat ik deze mededeling kreeg, waarna de longen telkens op het laatste moment niet geschikt bleken te zijn. Dus nu wilde ik eerst zien, dan geloven.

Maar toen tijdens het wachten in het ziekenhuis de tijd verstreek en ik uiteindelijk naar de operatiekamer werd gebracht, sloeg de paniek toe. Kan ik dit wel, wil ik dit wel? Wat als de operatie niet goed gaat? Voordat ik de operatiekamer werd binnengebracht, moest ik een uur wachten in een aparte ruimte. Daar kwam een enorme rust over mij. Op dat moment besteedde ik er weinig aandacht aan, maar in de tijd na mijn transplantatie ging ik er meer over nadenken. Ik besefte hoe God in die kamer aanwezig was geweest. Hij was bij mij, Hij gaf mij de kracht en rust die ik nodig had. Samen met Hem kon ik deze strijd aan.

Vol vertrouwen ging ik de operatie in. Wat er ook zou gebeuren, Hij zorgt voor mij. Daar kreeg wat ik van jongs af aan heb geleerd een nieuwe en diepere betekenis. Met God kan ik élke strijd aan en kijk ik uit naar een mooie toekomst.