Column: Een spannend jaar

Esther Spiering-de Hek | 9 januari 2016
  • Column

Er liggen twee gloednieuwe kinderjassen in m’n kofferbak, de kaartjes er nog aan. Het waren koopjes, maar eenmaal in huis vielen ze tegen. Op een druilerige woensdagochtend rijd ik naar de noodopvang in de Utrechtse wijk Kanaleneiland om ze daar te brengen. ‘Ik mag de jassen niet aannemen’, zegt de beveiliger die bij de ingang staat en een sigaretje rookt. ‘Ze kunnen ze goed gebruiken, maar dit loopt via het COA, ik kan u niet helpen.’

Op momenten als deze voel ik de journalist van weleer in mij opkomen. Het zal de combinatie zijn van plek en woorden die blijven hangen: ‘ze kunnen de jassen goed gebruiken’. Ik leun nonchalant tegen een prullenbak en kijk hem aan met een wat naïeve blik in de ogen. Dat doet zelfs de meest formele ambtenaar praten, weet ik uit ervaring – en ook nu, zo blijkt. ’Ik dacht dat ze hier niet te klagen hadden over goedgeefsheid en compassie’, zeg ik.

Zoals iedere hype lijkt ook deze vlaag van erbarmen weer weg te ebben

Conclusies moet je niet baseren op een gesprekje met één willekeurige portier. Maar het kan je visie wel richting geven. Het enthousiasme waarmee we vluchtelingen welkom heetten, lijkt tanende. ‘In het begin stonden mensen in de rij om te helpen en spullen te brengen. Maar het nieuwtje is eraf en je ziet het met de week minder worden.’

De geestdrift waarmee Nederlanders collectief de mouwen opstroopten en massaal welkomstfeestjes, benefietacties en theevisites voor vluchtelingen organiseerden, had hyperige trekjes. Een tegengeluid maakte je verdacht. Velen kwamen in beweging, ook veel kerken. Maar zoals iedere hype lijkt ook deze vlaag van erbarmen weer weg te ebben.

Zuid-Europa veranderde in 2015 in een rotonde richting Duitsland met een afslag naar Nederland, las ik laatst. Raak gezegd. Volgens het CBS komen dit jaar 70.000 nieuwe asielzoekers naar Nederland, een historisch hoog aantal. Wie hebben er de langste adem? Relschoppers en grofgebekte burgers die deze vluchtelingen nog geen vierkante centimeter leefruimte gunnen? Of duurzaam helpende handen die handelen vanuit levensvisie of geloof? 2016 wordt een spannend jaar, geloof me.

Over de auteur
Esther Spiering-de Hek

Esther de Hek is tekstschrijver en hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief