Column: Een spannend jaar

Esther Spiering-de Hek | 9 januari 2016
  • Column

Er liggen twee gloednieuwe kinderjassen in m’n kofferbak, de kaartjes er nog aan. Het waren koopjes, maar eenmaal in huis vielen ze tegen. Op een druilerige woensdagochtend rijd ik naar de noodopvang in de Utrechtse wijk Kanaleneiland om ze daar te brengen. ‘Ik mag de jassen niet aannemen’, zegt de beveiliger die bij de ingang staat en een sigaretje rookt. ‘Ze kunnen ze goed gebruiken, maar dit loopt via het COA, ik kan u niet helpen.’

Op momenten als deze voel ik de journalist van weleer in mij opkomen. Het zal de combinatie zijn van plek en woorden die blijven hangen: ‘ze kunnen de jassen goed gebruiken’. Ik leun nonchalant tegen een prullenbak en kijk hem aan met een wat naïeve blik in de ogen. Dat doet zelfs de meest formele ambtenaar praten, weet ik uit ervaring – en ook nu, zo blijkt. ’Ik dacht dat ze hier niet te klagen hadden over goedgeefsheid en compassie’, zeg ik.

Zoals iedere hype lijkt ook deze vlaag van erbarmen weer weg te ebben

Conclusies moet je niet baseren op een gesprekje met één willekeurige portier. Maar het kan je visie wel richting geven. Het enthousiasme waarmee we vluchtelingen welkom heetten, lijkt tanende. ‘In het begin stonden mensen in de rij om te helpen en spullen te brengen. Maar het nieuwtje is eraf en je ziet het met de week minder worden.’

De geestdrift waarmee Nederlanders collectief de mouwen opstroopten en massaal welkomstfeestjes, benefietacties en theevisites voor vluchtelingen organiseerden, had hyperige trekjes. Een tegengeluid maakte je verdacht. Velen kwamen in beweging, ook veel kerken. Maar zoals iedere hype lijkt ook deze vlaag van erbarmen weer weg te ebben.

Zuid-Europa veranderde in 2015 in een rotonde richting Duitsland met een afslag naar Nederland, las ik laatst. Raak gezegd. Volgens het CBS komen dit jaar 70.000 nieuwe asielzoekers naar Nederland, een historisch hoog aantal. Wie hebben er de langste adem? Relschoppers en grofgebekte burgers die deze vluchtelingen nog geen vierkante centimeter leefruimte gunnen? Of duurzaam helpende handen die handelen vanuit levensvisie of geloof? 2016 wordt een spannend jaar, geloof me.

Over de auteur
Esther Spiering-de Hek

Esther de Hek is tekstschrijver en hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief