De kerk is in de wereld gezonden (1)

In de afgelopen drie jaar hebben het Praktijkcentrum en (de voorlopers van) de Nederlands Gereformeerde Toerusting (NGT) samen met enkele groepen kerkleden een leergemeenschap gevormd, Kerk 20.21. Het doel was om de deelnemers te begeleiden bij het opzetten van een missionaire en/of diaconale groep binnen de eigen gemeente. In een serie van drie artikelen staan we stil bij onze ervaringen.

Kerken zijn in veel opzichten meer intern dan extern gericht, met weinig oog voor de mensen in de leefomgeving. (beeld Kiwi/Pixabay)

De maatschappelijke betekenis van de kerk brokkelt af. Dat ligt deels aan de maatschappij die de kerk en het geloof niet meer nodig vindt of zelf onwenselijk. Het ligt deels ook aan de kerken zelf. Die zijn in veel opzichten meer intern dan extern gericht.

Drie jaar geleden zijn we gestart met Kerk 20.21. Ons uitgangspunt daarbij was Johannes 20:21 waar staat: ‘Ik wens jullie vrede! Zoals de Vader Mij heeft uitgezonden, zo zend Ik jullie uit.’ Het is de eerste opdracht van de opgestane Heer voor de kerk.

Relaties

Kerk 20.21 benadrukt dat wij als gemeente of als groep uitgezonden worden. Daarbij spelen vier missionaire relaties een rol, die elkaar beïnvloeden.

In de eerste plaats je persoonlijke relatie met God. Hoe ontvang jij de vrede die Jezus schenkt? En wat betekent dat voor je persoonlijke roeping?

In de tweede plaats de relaties binnen de groep, want je wordt niet in je eentje uitgezonden. Mensen geven het samen vorm. De leden van de groep moeten elkaar leren kennen zodat ze elkaar kunnen bemoedigen. Wat is daarvoor nodig?

Maar ook als groep sta je niet alleen. In de derde plaats heb je ook met de eigen gemeente te maken. Welke ruimte biedt jouw kerk voor nieuwe initiatieven? Wat gebeurt er op het gebied van geld, gebed en gerichtheid?

Het resultaat van deze drie relaties is (in de vierde plaats) dat je als groep relaties aangaat met de omgeving. Wie zijn de mensen naar wie je als groep wordt uitgezonden? Hoe schenk je die mensen vrede? Met welke culturele factoren moet je daarbij rekening houden? Hoe zet jij je in?

Ontluisterend

Kerk 20.21 in zijn huidige vorm is gestopt. De evaluatie leverde enkele conclusies op die volgens ons voor veel kerken waardevol zijn, maar ook wel ontluisterend.

• In onze kerken zijn de meeste gemeenteleden zich niet of nauwelijks bewust van hun persoonlijke missionaire en diaconale verantwoordelijkheid in hun eigen leefomgeving.
• Mensen die dit verlangen wél hebben – vaak een enkeling of een klein groepje – lukt het niet om daarvoor breder in de gemeente draagvlak te krijgen.
• Kerkenraden zijn op dit punt niet anders dan de gemeenten als geheel, terwijl zij daarin juist leiding en sturing horen te geven.
• De incidentele gemeente waar dit verlangen wél breed gedragen wordt, worstelt met de vraag hóe evangelisatie, pastoraat en diaconaat moeten worden vormgegeven in de eigen wijk of buurt.

Als projectleiders zien we dat veel mensen persoonlijke verantwoordelijkheid nemen met betrekking tot het werk ín de kerk. En er is inderdaad veel werk nodig. Maar ondertussen is er nauwelijks aandacht voor mensen buíten de gemeente. Hebben we soms te weinig compassie voor de mensen waar Jezus ons naartoe zond?

Ogen van Jezus

Jezus zorgde voor verzoening tussen God en de mensen. Hij probeerde mensen te bereiken met dat goede nieuws van heling en vrede, of ze dit nu wilden of niet. Jezus keek tijdens zijn hele leven op aarde met de ogen van iemand die gezonden is. Hij keek om zich heen en zag mensen die een dokter nodig hebben. En Hij zocht discipelen: mensen die Hij gereedmaakte om dat werk namens Hem voort te zetten als Hij er niet meer zou zijn.

We zijn een gezonden kerk, gezonden mensen. Hoe kijk jij naar jezelf en de mensen om je heen? Bid om de ogen van Jezus!