Column: Verspieders

‘Kan ik dan zelfs in de kerk niet onbespied blijven?’ klaagt een gemeentelid. Het is een reactie op een overzichtsfoto van een kerkdienst die op de Facebookpagina van de gemeente geplaatst is. De focus van het plaatje is het gezin op de voorste rij, na een aantal bewogen jaren net teruggekeerd van het zendingsveld. De zuster met bezwaren is vaag op de achtergrond te zien.

De professionele fotograaf, die zijn gave om niet met zijn kerk deelt, voelt zich veroordeeld. Hij begrijpt heel goed dat het in de kerk om het Woord gaat, daarom probeert hij vrijwel onzichtbaar en geruisloos, en nota bene op verzoek van de kerkenraad, plaatjes te schieten. Zo vangt hij mooie beelden van het gemeenteleven en deelt ze als opgerichte stenen, die herinneren aan bijzondere momenten die we met elkaar beleven.

Geen enkele foto waar mensen duidelijk herkenbaar op staan, wordt zonder toestemming gepubliceerd. Want dat ligt gevoelig, zo blijkt maar weer. Mensen krijgen het idee dat ze op hun hoede moeten zijn. Net als op straat kan er ook in de kerk zomaar een camera hun gedrag registreren, terwijl het huis van God een veilig thuis zou moeten zijn.

Ik hoop dat er verspieders actief zijn
op de Facebookpagina van onze kerk

Is het onmogelijk om helemaal jezelf te zijn als je weet dat die ontspannen beelden gedeeld kunnen worden met de wereld? Misschien niet als je bedenkt dat die foto’s een hoger doel kunnen dienen, zoals transparantie, het tonen van aanstekelijk gezellige of ontroerende beelden van gemeente zijn, of een foto van Gods kinderen als loflied.

De samenleving communiceert meer en meer met plaatjes. Als de kerk de uitwerking van het Woord met haar omgeving wil delen en uitnodigend wil zijn, dan kunnen beelden boekdelen spreken voor mensen die heimwee naar God hebben of hunkeren naar een warme gemeenschap. ‘Bespieden’ noemde ze het. Het doet me denken aan de verspieders die het beloofde land gingen ontdekken. Ik hoop dat er ook verspieders actief zijn op de Facebookpagina van onze kerk en dat ze daar een voorproefje krijgen van de gemeenschap van Christus.