Column: Digitaal dansen

Eline de Boo | 9 mei 2020
  • Column

‘Sorry hoor, maar dit is echt S-A-A-I,’ verzuchten ze. We kijken naar de dienst van onze gemeente. De dominee in toga hoog op de preekstoel, twee gemeenteleden zingen mee met het kistorgel. De inhoud is mooi en vertrouwd. Goed om zo door te zetten, ik geloof dat het houvast en hoop geeft dat de kerk en het evangelie doorgaan. Maar ik herken het gevoel van mijn kinderen wel.

Onder geveinsd gemopper van mijn kant switchen we naar een jongerendienst op televisie. Na afloop zeggen de tieners die ‘leuker’ te vinden, maar het enthousiasme waarmee ze normaal uit onze eigen kerk thuiskomen, is ver te zoeken. Om over het gebrek aan Geestdrift in mijn eigen hart nog maar te zwijgen.

Als ik digitaal dans, dans ik uiteindelijk alleen

Nu het ervaren van gemeenschap wegvalt, zoek ook ik naar aantrekkelijker vieringen. Niemand die het merkt als ik naar een andere dienst klik. Niemand die me vertelt dat hij me mist. Verrijkend om zo over kerkmuren heen te kijken, maar we blijven met een leeg gevoel achter. Zelfs op vakantie in het buitenland in een kerk waar ik de taal niet versta, voel ik nog meer verbondenheid.

Online diensten laten me geen eenheid ervaren. Hiervoor heb ik al mijn zintuigen nodig: het horen van de stemmen die samensmelten in de lofzang, het zien van de vader die zijn zoontje op schoot neemt, het ruiken van het zoete parfum van het oude dametje of desnoods de natte regenjassen, het proeven van de avondmaalswijn en de knuffel van een vriendin na de dienst.

Het doet me denken aan de dans van C.S. Lewis waarmee hij de gemeenschap en communicatie tussen de Vader, Zoon en Geest uitlegt. Zo in God en elkaar opgaan, als mensen die geschapen zijn om in gemeenschap met Hem en elkaar te leven, dat mis ik. Als ik digitaal dans, dans ik uiteindelijk alleen. Ik kan niet wachten tot de kerkenraad me weer op het gemeentebal uitnodigt. Mijn tieners lachen om dit romantische beeld: ‘alsof er ooit iemand zou dansen bij ons in de kerk?!’ Jawel, ik zal een vreugdedans doen tussen de eikenhouten banken.

Over de auteur
Eline de Boo

Eline de Boo is schrijfster met een missionaire roeping.

Meest gelezen

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Ruimte en richting

In de eerste aflevering van deze rubriek is aan vier intensief betrokken NGK-predikanten gevraagd hoe de synodebesluiten bij henzelf en in hun gemeente zijn gevallen. Daaruit bleekt dat er grote verschillen tussen gemeentes ontstaan. In de tweede aflevering is aan drie hoofdrolspelers ter synode toelichting gevraagd op keuzes en besluiten. In deze derde aflevering vragen we aan René de Reuver, voormalig scriba van de Protestantse Kerk in Nederland hoe hij ontwikkelingen in de NGK ziet en wat hij ons zou willen meegeven.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Als schaduwen over de wereld vallen

Als schaduwen over de wereld vallen

Louren Blijdorp
  • Verdieping

De tijden zijn somber en ernstig. Oorlogen zijn niet meer ver weg en de wankelende wereldorde geeft een sluimerende onzekerheid. Ook in het nog altijd ongekend welvarende en vredige westen van Europa knaagt het: trollenlegers, hackers, mysterieuze drones dringen ons continent binnen. Het leidt tot groeiend onbehagen, polarisatie, bedreiging van de rechtstaat. En dan klopt ook nog de klimaatcrisis onverbiddelijk aan. Die nog veel existentiëlere dreiging die de randvoorwaarden van ons bestaan zelf bedreigt wordt haast vergeten. Maar ook die slapende reus morrelt aan de bedrieglijke rust van Noordwest-Europa.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief