‘Ik gun het anderen dat ze net zo vrijmoedig over God durven te praten’

Femke Woertink | 13 december 2024
  • Algemeen
  • Kerk Onderweg

Hoe kun je meer delen van je geloof? Hoe kun je groeien in discipelschap? Op dat soort vragen vind je een antwoord door het tweejarig leer- en doetraject (missionair) discipelschap van Kerkpunt. De kerken in de regio Dordrecht-Gorinchem deden mee aan dit traject, wat leidde tot verschillende projecten binnen kerken in de regio. In NGK De Hoeksteen in Leerdam resulteerde dit in een eigen gemeentetraject. Jeannette Olsman is een van de trekkers van dit traject.  

Toen er drie jaar geleden een oproep in het kerkblad stond voor een discipelschaptraject vanuit Kerkpunt, trok dat meteen de aandacht van Jeannette Olsman. ‘Ik ben normaal niet zo van cursussen, maar toen ik dit zag, dacht ik gelijk: dit is wel wat.’ Olsman appte de dominee voor wat meer informatie en om te kijken of het wat voor haar was. ‘Ik vond het wel spannend, want wat zou ik tegenkomen van mezelf? Zo’n persoonlijk groeitraject hoefde niet direct van mij.’ Ze krabbelde bijna terug, maar haar dominee overtuigde haar om toch in te stappen. ‘Ik was ook kringleider, maar hij zei: “Zie het niet vanuit die rol, maar gun jezelf die groei.”’ Is God bezig mij in mijn hart iets duidelijk te maken?, vroeg Olsman zich af. Ze besloot ‘ja’ te zeggen en ging op zoek naar mensen die ook wilden meedoen. ‘Ik ben onder andere in mijn netwerk flink gaan lobbyen.’ Uiteindelijk kreeg ze een groepje van zeven enthousiaste mensen bij elkaar die samen het traject wilden volgen.

Een traject van twee jaar startte, waarbij Jeanette elke twee weken werd gecoacht door iemand van Kerkpunt. ‘Met de anderen kwamen we elke maand bijeen bij iemand thuis en daar vertelde ik wat er in de coachingsmomenten werd gezegd.’ Van tijd voor God nemen, tot rust, alles kwam voorbij, vertelt Olsman. Maar ook dagelijkse dingen die de groep meemaakte, werden besproken. ‘Daarbij was steeds onze leidraad de vraag: wat wil God hier tegen je zeggen?’ Toen het traject op zijn einde liep, werd de groep gevraagd: hoe nu verder?. ‘We merkten welke veranderingen het ons had gegeven, dus we wilden heel graag dit traject ook doen in onze eigen gemeente in Leerdam’, vervolgt Olsman. ‘We zijn een gemeente die heel goed voor elkaar zorgt, maar we vinden het nog lastig om te praten over het geloof.’ Juist dat leer je bij dit traject, stelt Jeanette. ‘Zo durfde ik nooit voor een groep te staan, dat heb ik echt geleerd in die twee jaar.’

Gemeentetraject

Opnieuw doet Olsman, dit keer samen met de groep, een oproep in de gemeente. Daarop reageren zo’n twintig mensen. ‘Het mooie is dat sommigen meedoen, omdat ze een verandering bij ons merkten. Dat vind ik bijzonder, want iedereen heeft ook vragen als: Hoeveel tijd kost dat? Of, wat moet ik allemaal doen?’ Maar daar gaat het niet om, vindt Olsman. ‘Kijk welke stappen wij hebben gezet, iemand uit mijn groepje durfde eerder niet voor een groep te staan, maar doet nu mee met preeklezen.’

Avond uit

Inmiddels zijn er twee avonden geweest waarop de groep bijeen kwam. Die avonden zien er een beetje hetzelfde uit, vertelt Olsman. ‘We starten met aanbidding en krijgen een introductie op het thema, daarna gaan we met elkaar eten.’ Een heel belangrijk onderdeel, volgens Olsman. ‘Het voelt bijna als een avond uit. Omdat je zo bezig bent met je eigen groei, is het fijn om daarover met anderen door te praten.’ Na het eten worden verschillende onderwerpen uitgediept die te maken hebben met discipelschap, zoals de gaven van de Geest. Na elk onderwerp is er tijd om in groepjes uiteen te gaan. De zeven mensen die het traject eerder volgden, leiden elk een groepje. ‘Dat is fijn, want wij hebben alle informatie al een keer gehoord en ook toegepast. We kunnen het nu doorgeven aan het groepje in Leerdam’, vertelt Olsman. Tegelijkertijd is dat ook wennen, vindt Olsman. ‘Het is anders wanneer je zelf leiding geeft, je geeft meer dan je ontvangt. We willen graag dat het bij iedereen net zo gaat leven als het bij ons heeft gedaan, maar dat weet je niet’, licht ze toe. ‘Je moet het loslaten en Gods Geest zijn werk laten doen, dat is wel een uitdaging.’

Het is een uitdaging om los te laten en Gods Geest te laten werken

Positief effect

Olsman merkt dat het gemeentetraject een positief effect heeft. ‘Bij bijna iedereen die meedoet, merk ik dat ze zich meer openstellen. De deelnemers zijn dankbaar voor de kleine veranderingen die ze merken, dat vind ik mooi om te zien.’ De groep denkt erover na hoe ze de rest van de gemeente erbij kunnen betrekken. ‘Tijdens het Kerkpunttraject deelden we regelmatig iets in het kerkblad of op gemeentevergaderingen om de gemeente te inspireren, misschien gaan we dat nu weer doen.’ Olsman hoopt dat de olievlek zich verder mag verspreiden over de gemeente in Leerdam. ‘Ik gun het anderen dat ze vrijmoedig over God durven te praten’, licht ze toe. ‘Bijvoorbeeld op je werk, eerder sloeg ik dicht als collega’s mij vragen stelden over het geloof. Nu gaat er een schietgebedje omhoog: ‘God dit is een moment om te getuigen, wilt U mij helpen?’ En God helpt vaak, ervaart Olsman. ‘Dat is wat ik heb geleerd in dit traject en anderen ook zo gun.’

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief