Column: Wat willen we beschermen?

Op dit moment vindt er een ware revolutie plaats in het gebruik van gegevens. Veel mensen hebben het gevoel dat ze niets te verbergen hebben en plaatsen van alles op internet: persoonlijke gegevens, foto’s, blogs, scripties enzovoorts. Het lijkt allemaal zo onschuldig, maar al deze gegevens kunnen gebruikt worden om een profiel van iemand te maken (bijvoorbeeld door de app Crystal Knows).

Dergelijke profielen kunnen gemakkelijk een eigen leven gaan leiden. Bijvoorbeeld als ze gebruikt worden om iemands sociale status te bepalen en daarmee invloed uitoefenen op een sollicitatie naar een nieuwe baan, op het aankopen van een product of het krijgen van een hypotheek.

Een nieuwe loot aan de datastam is het contactloos meten van allerlei lichaamsgegevens, zoals gewicht, lengte, bloeddruk en emotie. Eén van de meer onschuldige toepassingen is het gebruik van dit soort apps in kledingwinkels om iemand te adviseren over de kledingmaat.

Een nieuwe loot aan de datastam is het contactloos meten van allerlei lichaamsgegevens

Een andere onschuldige toepassing is het analyseren van gezichtsuitdrukkingen bij het bekijken van een kledingstuk om te bepalen wat het publiek mooi vindt en wat niet. Maar het wordt gevaarlijk als dit soort gegevens – legaal of illegaal – gekoppeld worden aan persoonlijke gegevens. Dan wordt iemands sociale status verrijkt met allerlei gevoelige gegevens, met alle gevolgen van dien.

De vraag is niet of we iets te verbergen hebben, maar wat we willen beschermen. Daarom zullen we veel voorzichtiger moeten worden met het plaatsen van allerlei gegevens op internet. Ook als kerken zullen we ons moeten afvragen wat we willen beschermen aangaande de gemeente, de kerkleden en de predikant.

Gelukkig is niet alles negatief. Laatst heb ik op een congres met de nieuwste apps mijn belangrijkste gegevens contactloos laten meten. Ik kwam eruit als een vrouw van tussen de 30 en 35 met een BMI van 22. Kijk, dat is nog eens een opsteker.