Bij de start van de bijeenkomst in de Nieuwe Kerk in Kampen krijgen zeven mensen uit de NGK, de GKv, de CGK en de PKN de gelegenheid in zeven minuten de aanwezigen te inspireren. Eén van hen is Janneke Burger-Niemeijer. ‘Het is voor onze kinderen belangrijk dat we eerlijk zijn over ons eigen aandeel in alle kerkelijke ellende. Het is goed dat onze kinderen horen hoe we daarin naar elkaar toegaan, en naar God toegaan. Hoe we van genade leven en van hoop. Als “nieuwe” kerk zullen we nieuwe geschiedenis gaan maken. Ook dan zal er teleurstelling en frustratie zijn. We hebben het als kerk hard nodig om altijd transparant te blijven, daar kunnen we nu mooi in oefenen.’

In één van de workshops vertellen twintigers en dertigers uit beide kerken wat zij hopen en verwachten van de nieuwe kerk waar de GKv en de NGK naar op weg zijn: dankbaar voor en in verbondenheid met de traditie op een nieuwe manier ons geloof belijden.

Onder het toeziend oog van oud-hoogleraren van de TU Kampen deelt ds. Herman Scheffer van de GKv/NGK-samenwerkingsgemeente in Nijverdal zijn ervaringen en verlangens met de aanwezigen, inclusief de ‘last’ die het voor samenwerkingsgemeenten meebrengt dat ze in twee (soms zelfs drie) kerkverbanden meedraaien.

’s Middags is er veel tijd ingeruimd voor gesprekken in kleine groepjes, waar de NGK’ers en GKv’ers hun mooie, bittere en verdrietige ervaringen uit het verleden kunnen delen.

Er zijn dingen uit het kerkelijke en persoonlijke verleden die niet meer zijn goed te maken, omdat de betrokkenen zijn gestorven. De aanwezigen schrijven het heel concreet op briefjes en doen die in een stenen kruik op de avondmaalstafel. Daarbij wordt verwezen naar Psalm 56: God heeft onze tranen in zijn kruik gedaan. De kruik wordt door de beide voorzitters, Willem Smouter en Melle Oosterhuis, verzegeld en voor Gods aangezicht neergezet: ‘Heer, we brengen het bij U.’ Daarna geeft emeritus NGK-predikant Henk Schuurman, die in 1969 zijn gemeente in Creil zag scheuren, de aanwezigen de zegen van God.

In de avondmaaldienst staat ds. Roel Venderbos stil bij Nehemia 1: ‘Ik belijd de zonden die wij, Israëlieten, tegenover U hebben begaan, ook ik en mijn familie.’ De aanwezigen zingen liederen van verootmoediging (‘Als U niets dan zonden zag, Heer, mijn God, wie bleef in leven?’) en vernieuwing (‘Als er vergeving is, kan er genezing zijn en de weg van herstel kan beginnen’). Daarop volgt – hand in hand – een gezamenlijke schuldbelijdenis.

Iedereen wenst de mensen in zijn omgeving de vrede van Christus toe. Daarna worden brood en wijn gedeeld: ‘Het lichaam van Christus, ook voor jou’ en: ‘Het bloed van Christus, ook voor jou’.

In een lange rij lopen de vele honderden aanwezigen naar voren om brood en wijn te ontvangen, terwijl gezongen wordt: ‘Toon mijn liefde, aan de ander, dien de ander, zo heb Ik ook jou liefgehad.’

Zoals de leden van de GKv-synode en de Landelijke Vergadering van de NGK eerder op de dag kriskras door elkaar zaten, zo is ook de gelegenheidscantorij bij de afsluiting van de dienst een mix van NGK’ers en GKv’ers: ‘Bless the Lord, my soul, and bless God’s holy Name. Bless the Lord, my soul, who leads me into life.’