Column: Grapperhaus

Joost Smit | 3 maart 2018
  • Column

Gereformeerde genen verloochenen zich niet. Zij slaan onverbiddelijk aan bij een gesprek over ‘de’ kerk. Zelfs kerkloze christenen tonen vaak een onweerstaanbare betrokkenheid bij dit thema. Ik geniet van mijn DNA, als drager en gebruiker van dit erfgoed. Ondanks scheve schaatsen en eenkennigheid proef ik in mijn roots een verlangen naar concretisering van het christen zijn in de verbinding met anderen. Geloven doe je niet alleen en daarom geloof ik in de gemeenschap der heiligen.

Na de kerkelijke cake voor daklozen, pitchte ik over gastvrijheid als kenmerk van de kerk

Maar hoe verbindt de kerk zich met haar omgeving? En hoe is de relatie met het lokale bestuur? Die vraag stelde Ferdinand Grapperhaus aan ons, voorgangers op Vinex Vathorst. Gert-Jan Segers had de minister daar uitgenodigd voor een kerkdienst. Na afloop volgde een gesprek met vier voorgangers en een aantal gemeenteraadsleden, dat vrolijk uitwaaierde. Na de kerkelijke cake voor daklozen, pitchte ik over gastvrijheid als kenmerk van de kerk. Want wat is er nu mooier dan vijftig wijkgenoten die in Hart van Vathorst aanschuiven voor een maaltijd? Ook roemde ik de samenwerking met het sociale wijkteam. Waar vroeger strikte neutraliteit heerste, wordt nu vrolijk samengewerkt en doorverwezen naar kerkelijke netwerken in de wijk.

Maar toen kwam de wedervraag van de minister. Kan de kerk nog een extra mijl afleggen? Door in dialoog met de islam ervoor te zorgen dat gematigde krachten daar uit de kast komen? Door de overheid op die manier te helpen radicalisme tegen te gaan?

Ik viel even stil om naar mijn gevoel te luisteren. Het besef drong langzaam door. Wil ik wel voor deze kar gespannen worden? Mijn onverwoestbare genen hadden de kerk zojuist concreet gemaakt met goed gedrag. Dienstbaar aan bestuurders, haast salonfähig. Maar waar blijft de eigen roeping? Het geheim, los van relevantie, dat niet bij het bestuur op schoot kruipt? De kerk heeft een unieke plek en verantwoordelijkheid. Fijn als daden spreken. Maar vergeet vooral niet over Jezus te vertellen.

Over de auteur
Joost Smit

Joost Smit is als predikant verbonden aan NGK Maastricht.

Meest gelezen

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Werkers in de kerk

In deze rubriek vragen we verschillende inhoudelijk betrokkenen naar de toekomst van betaalde krachten in de NGK, predikanten, kerkelijk werkers. Directe aanleiding hiervoor is het artikel van Bart Folkers over het predikantentekort. De verwachting is dat dit komend decennium zal toenemen. In dit verband onderzocht Folkers berichtgeving rondom het mentaal welbevinden en de soms daarmee gepaard gaande uitstroom van gemeentepredikanten in actieve dienst.

Lees artikel
Kerknieuws oktober 2026

Kerknieuws oktober 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, oktober 2026. Beroepen. G.P. Hommes naar Bunschoten, Dalfsen, Kampen en Nijmegen. Ds. Peter Hommes (45) heeft beroepen ontvangen van de NGK Bunschoten-Oost-Petrakerk, de NGK Dalfsen-Het Kruispunt, de NGK Kampen-Eudokiakerk en NCGK Nijmegen-de Boskapel. Hommes is sinds 2017 verbonden aan NGK Leusden-de Koningshof, een gemeente met ca. 750 leden.

Lees artikel
Synode van start

Synode van start

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven

Na een bidstond in de Lidwinakerk is deze maand de synode van Best geopend. Vanuit de 28 regio’s vormen 56 afgevaardigden de vergadering. Van november tot maart hoopt de synode in vijf sessies alles wat op haar agenda staat te behandelen. Onderweg zal de synode met belangstelling volgen. Twee synodewatchers zijn bereid om naar aanleiding van de vergaderingen maandelijks in deze rubriek hun indrukken en observaties te delen. Hieronder lichten ze toe wat hen drijft om betrokken te zijn bij deze landelijke kerkelijke vergadering.

Lees artikel
Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Marianne Bronsveld
  • Wisselrubriek

Het duurt lang voordat slachtoffers van misbruik of structureel geweld voor het eerst gaan spreken. Waarom zwijgen zij zo lang? Welke angsten leven er bij slachtoffers en wat kun jij doen om iemand te helpen sneller te spreken?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief