Redactioneel: Michelle

Esther de Hek | 14 september 2019
  • Column

Terugvliegend naar Schiphol luisterde ik hoog in de lucht naar een podcast waarin theoloog Stefan Paas vragen beantwoordde. Lastige, zware vragen vaak, zoals deze: heeft God een goede reden dat kinderen gemarteld worden in de oorlog? Zo, die hield wakker. Zoals eigenlijk elke variant op deze existentiële, maar ongemakkelijke vraag naar Gods regie en aandeel in het lijden.

Nu wilde het geval dat ik nog geen week ervoor iemand een antwoord op de vraag had horen geven. Het was Michelle Mahesan, predikantsvrouw van de evangelische Zion Church in Batticaloa, op Sri Lanka. Tijdens onze trektocht over het eiland hadden we twee kerken bezocht die op eerste paasdag getroffen waren door de aanslagen. Bij de Zion Church ontmoetten we deze Sri Lankaanse vrouw, die vloeiend Engels sprak.

Zij had de aanslagpleger in de ogen gekeken

Zij had de aanslagpleger nog geen tien minuten voordat hij zichzelf opblies welkom geheten en in de ogen gekeken. En omdat haar man, pastor Roshan, in het buitenland was, ging zij de dag na de aanslag met de politie naar het mortuarium om alle 31 gedode gemeenteleden – onder wie veertien kinderen – te identificeren. ‘Eigenlijk voor een mens een onmogelijk iets’, zei ze daarover.

Het is dat ik het uit haar eigen mond hoorde, dat ik haar diepe gezindheid bijna lijfelijk voelde en dat haar appconversaties eensluidend hetzelfde getuigen, anders sluit ik niet uit dat ik haar onvoorwaardelijk spreken over Gods almacht en soevereiniteit had gewantrouwd. ‘Nee, ik vraag God niet waarom dit onze gemeente overkwam’, zei ze. ‘Ik geloof dat Hij oppermachtig is en dat ons niets overkomt zonder dat het Hem passeert.’

In Paas’ reactie op de vraag naar Gods mogelijke motief om gruwelijkheden niet te verhoeden, herkende ik me meer. ‘God heeft redenen die wij als mens niet zullen kennen’, zei hij. En: ‘Als je het geloof ooit kwijt zou zijn omdat je dit soort ellende in de wereld ziet gebeuren, hoort dat bijna vanzelfsprekend bij geloven.’ Toch is het Michelles blindelings godsgeloof waar ik nog dagelijks aan denk. Het mag een inspiratiebron voor iedere weldenkende, westerse gelovige zijn. In haar woorden: ‘Believe that the Lord is fully in control.’

Over de auteur
Esther de Hek

Esther de Hek is schrijver, schrijftrainer en oud-hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Beweegredenen uitstroom onder NGK-gemeentepredikanten onderzocht

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Werkers in de kerk

In deze rubriek vragen we verschillende inhoudelijk betrokkenen naar de toekomst van betaalde krachten in de NGK, predikanten, kerkelijk werkers. Directe aanleiding hiervoor is het artikel van Bart Folkers over het predikantentekort. De verwachting is dat dit komend decennium zal toenemen. In dit verband onderzocht Folkers berichtgeving rondom het mentaal welbevinden en de soms daarmee gepaard gaande uitstroom van gemeentepredikanten in actieve dienst.

Lees artikel
Kerknieuws oktober 2026

Kerknieuws oktober 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, oktober 2026. Beroepen. G.P. Hommes naar Bunschoten, Dalfsen, Kampen en Nijmegen. Ds. Peter Hommes (45) heeft beroepen ontvangen van de NGK Bunschoten-Oost-Petrakerk, de NGK Dalfsen-Het Kruispunt, de NGK Kampen-Eudokiakerk en NCGK Nijmegen-de Boskapel. Hommes is sinds 2017 verbonden aan NGK Leusden-de Koningshof, een gemeente met ca. 750 leden.

Lees artikel
Synode van start

Synode van start

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven

Na een bidstond in de Lidwinakerk is deze maand de synode van Best geopend. Vanuit de 28 regio’s vormen 56 afgevaardigden de vergadering. Van november tot maart hoopt de synode in vijf sessies alles wat op haar agenda staat te behandelen. Onderweg zal de synode met belangstelling volgen. Twee synodewatchers zijn bereid om naar aanleiding van de vergaderingen maandelijks in deze rubriek hun indrukken en observaties te delen. Hieronder lichten ze toe wat hen drijft om betrokken te zijn bij deze landelijke kerkelijke vergadering.

Lees artikel
Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Zwijgen en doorgaan: waarom slachtoffers zwijgen

Marianne Bronsveld
  • Wisselrubriek

Het duurt lang voordat slachtoffers van misbruik of structureel geweld voor het eerst gaan spreken. Waarom zwijgen zij zo lang? Welke angsten leven er bij slachtoffers en wat kun jij doen om iemand te helpen sneller te spreken?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief