Van de redactie: Greta

0

Om maar met de deur in huis te vallen: de 16-jarige klimaatactiviste Greta Thunberg doet mij aan Jezus denken. Wees gerust, ik belijd slechts één messias, maar zie simpelweg een parallel tussen beiden. Terwijl Greta door haar verbeten uitgespuwde ‘How dare you!’ in no time de bijnaam ‘griezelige Greta’ kreeg, moest ik denken aan de tekst uit Matteüs 12: ‘Adderengebroed! Hoe kunt u goede dingen spreken, terwijl u slecht bent?’

Zoals Jezus de zelfgenoegzame en eigenzinnige religieuze elite rigide veroordeelde om hun gespletenheid, zo deelde Greta – bijna barstend van woede, zo leek het – zestig wereldleiders een oorvijg uit. Haar ongemakkelijke waarheid zette velen, zelfs mensen die beseffen dat ze gelijk heeft, in de weerstand. Maar dat weerhoudt haar er niet van te volharden in haar verkondiging. Net als Jezus deed.

Net als Jezus deelde Greta zestig wereldleiders
een oorvijg uit

Ergens, bedacht ik me tijdens het Gretatumult, zou het Gods gemeente ten goede komen als er zo nu en dan een Greta langskwam. Geen Greta die een klimaatevangelie predikt (hoewel een groene preek op z’n tijd goed is), maar een Greta die ons, een vaak net wat te eigenzinnig en comfortabel kerkvolk, ‘boos en bedroefd’ (Marcus 3:5) aanspreekt op onrecht en zonde: die andere inconvenient truth (ongemakkelijke waarheid). Ik verwacht dat de kleur van haar rok, een zenuwtrekje of de afkomst van haar ouders zomaar aanleiding kunnen zijn om af te dingen op haar boodschap, maar een Greta zet desondanks door, weten we.

Op onze huiskring gebruiken we dit seizoen het al wat oudere boek Jutten van Reinier Sonneveld, over verrassende en lastige delen uit de Bijbel. Aad Kamsteeg start zijn voorwoord met deze woorden: ‘Als iets dodelijk is voor christelijk geloven, is het de verburgerlijking in het koninkrijk van God. Bij die verburgerlijking wordt een mens niet koud of warm als hij de Bijbel leest, is Jezus een vriendelijke en vooral geruststellende man geworden. (…) Bij geestelijke verburgerlijking heeft de gelovige alle radicaliteit verloren. De diepste oorzaak daarvan is dat hij het zicht op de levende Christus is kwijtgeraakt.’
Dat bedoel ik: daarom heeft Gods gemeente zo nu en dan een Greta nodig.

Delen.

Over de auteur

Esther de Hek is tekstschrijver en hoofdredacteur van OnderWeg.

Laat een reactie achter