Redactioneel: Fiksen

Esther de Hek | 20 juni 2020
  • Column

Er zijn organisaties door failliet gegaan. Veelbelovende, sympathieke, christelijke initiatieven met beeldschone missies, vaak van charismatische signatuur. In onderwijs, zorg of zending bijvoorbeeld. Aan bevlogenheid en inzet geen gebrek, maar organisatorisch werd het een rommeltje: de kosten gingen vaak letterlijk voor de baten uit want: ‘de Heer zal wel voorzien’. ’t Is een stijl die haaks staat op hoe gereformeerden hun zaakjes regelen, zou je kunnen zeggen. Daar waar niets aan het toeval wordt overgelaten en identiteit en kwaliteit hand in hand gaan, inclusief een intensieve overleg- en vergadercultuur. Laat ons het maar fiksen.

Misschien herkent u het helemaal niet, maar ik zag dit ook terug in onze reactie op hoe corona plots het leven stilzette. Waren het maar een handjevol dagen dat we, in onze verwarring, aan het nieuwe en absurde tijdsbeeld geen woorden konden geven, laat staan actie ondernemen? De regie was even weg, we moesten noodgedwongen loslaten. Maar al snel toonde zich de aard van het beestje en hervatten we – online – het gesprek, debat, geregel en gefiks.

Al snel toonde zich de aard van het beestje

‘Het lijkt voor mij soms alsof de artikelen in deze krant wel heel veel gaan over organisatie, structuur en vorm’, schreef columniste Rinke Verkerk onlangs in het Nederlands Dagblad. Bewonderenswaardig raak gaf ze woorden aan haar boodschap: Gods Geest heeft geen organisatie of structuur nodig ‘om ons te vinden, precies waar we nu zijn.’

Je kracht is ook je valkuil, is een populaire coachingswijsheid: doorschieten in een bepaalde kwaliteit kan zomaar het tegenovergestelde opleveren. Als ‘fikser’ niet kunnen loslaten bijvoorbeeld. Het doet me denken aan het boeiende gesprek in de EO-serie Holy Shit over millennials die de kerk verlaten. Gaan kerken naar eigen inzicht proberen te fiksen dat de uitstroom stopt of durven we op zeker moment te zeggen: ‘de Heer zal voorzien’?

‘Ons geld is bijna op en mijn moeder wordt zieker’, appt Maria mij halverwege de lockdown vanuit India. Ik uit mijn meeleven en app dat ik voor hen zal bidden. Je raadt misschien al wat volgt: ‘Dank je, de Heer zal voorzien.’

Over de auteur
Esther de Hek

Esther de Hek is schrijver, schrijftrainer en oud-hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief