Aad Kamsteeg: ‘Dat ik nog geloof, is genade’

0

Twee nachten bleef Aad Kamsteeg op om de uitslag van de Amerikaanse presidentsverkiezingen te volgen. ‘Toen Pennsylvania werd uitgeroepen, kwam er een einde aan de nachtmerrie. En Trump gaat golfen. Ongelofelijk.’ De buitenlandse politiek houdt Kamsteeg nog altijd bezig. Dat hij zelf nog gelooft, ziet hij als genade.

Aad Kamsteeg. (beeld Lieuwe de Jong, ZOA)

(beeld Lieuwe de Jong, ZOA)

Biografie
Van 1967 tot 2005 werkte Aad Kamsteeg voor het Nederlands Dagblad. Vanaf de jaren zeventig leverde hij ook regelmatig bijdragen aan EO Tijdsein, wat Van Kooten en de Bie inspireerde tot het typetje dr. Clavan. Kamsteeg schreef diverse boeken over buitenlandse politiek en kerkelijke ontwikkelingen. In de jaren negentig maakte hij Nederland bekend met puriteinse theologen als J.I. Packer en Tim Keller. Ter gelegenheid van zijn tachtigste verjaardag schreef hij zijn autobiografie Ooggetuige, die verscheen bij Buijten & Schipperheijn. Kamsteeg is getrouwd met Greet, vader van vier zoons en twee dochters, opa van vijftien kleinkinderen, en woont in Amersfoort.

Aad Kamsteeg was acht jaar oud toen zijn vader overleed, in 1948, aan kanker. Hij heeft slechts vage herinneringen aan hem. ‘Hij had een hoge positie, hij werkte voor Philips en voor ministeries. Dat zag ik vooral toen er allerlei hotemetoten toespraken hielden op zijn begrafenis. Hij ging ook wel eens mee naar het strand, maar veel herinner ik me daar niet meer van. Ik weet nog wel dat we hem in het ziekenhuis bezochten en dat ik vreselijk gehuild heb, omdat de meneer in het bed naast hem zou overlijden. Op een zondag nam mijn moeder ons mee om afscheid van hem te nemen. Hij lag verlamd in bed. Tegen mijn oudste broer zei hij: “Zorg jij ook een beetje voor de andere kinderen?”’

Op welke momenten heb je je vader gemist?
‘Ik wist niet goed wat het was om een vader te hebben, daarom weet ik niet in hoeverre ik hem gemist heb. Ik heb toch een voortreffelijke jeugd gehad. Mijn moeder was een sterke vrouw, altijd thuis en toegewijd aan de opvoeding van haar vier jongens. Ze was ook iemand van weinig woorden, maar ze liet wel merken dat ze van je hield. We mochten doen wat we leuk vonden, in materiële zin hadden we geen gebrek.’

Je vader was ook internationaal georiënteerd. Was hij hierin een voorbeeld voor je?
‘Iedere jongen is trots op zijn vader, denk ik. Mijn vader had op heel jonge leeftijd grote verantwoordelijkheden. Van moeder en van anderen hoorde ik dat hij toch altijd tijd nam om mensen te ontvangen die het moeilijk hadden, mensen die geen hotemetoten waren. Zo was er een tante die veel persoonlijke problemen had, ze kon altijd bij hem terecht. Op zijn graf is gezet: ‘in het kruis zal ik eeuwig roemen’. Hoe geslaagd je ook bent in het leven, het belangrijkste is dat je je toevertrouwt aan de Here Jezus. Dit heeft me altijd diep geraakt. Als ik overlijd, wil ik die tekst ook op mijn graf.’

Het hele interview lezen? Abonneer je op onze gratis nieuwsbrief en ontvang het interview als welkomstgeschenk.

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Inloggen om toegang te krijgen.
Delen.

Over de auteur

Arie Kok is journalist en tekstschrijver.

Laat een reactie achter