Liefde voor het leven

Meditatie bij Johannes 20:19b-22

Wij mensen houden van het leven. Het beste zie je dat als mensen sterven. Dan voel je aan alles: ze hadden moeten leven! Hoe jonger iemand is, hoe sterker je dat voelt. Dit hoort niet. Dit willen we niet. We willen leven. Niet sterven. Zelfs als het leven zwaar is door armoede, oorlog of ziekte, verkiezen we het leven. Vrijwel altijd houden wij van het leven. De dood is een vijand, schrijft Paulus. Mensen moeten leven, niet sterven.

God houdt ook van het leven. Johannes laat dat als geen ander zien. Het is meteen in het begin van zijn evangelie al een refrein: in het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. En dat beroemde vers: ‘Opdat een ieder die in mij gelooft niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft’ (Johannes 3:16). En verder: Ik ben het brood dat leven geeft. Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Ik ben de opstanding en het leven. De hele Bijbel door lees je over Gods liefde voor het leven. God schept leven. Hij zag dat het goed was. God bedoelde de schepping voor eeuwig en maakte ze voor eeuwig. Kijk naar de levensboom midden in de tuin. God en dood staan tegenover elkaar. Als ik dood ben, kan ik U niet meer loven, zingt de psalmist. De hele Bijbel is God bezig om dat leven weer te herstellen na de ramp van Genesis 3: de zondeval. Gods ultieme antwoord is de opstanding: geen dood meer, maar bruisend leven.