‘Wees nuchter en waakzaam’: over de lege troost van de fles

Johan Visser | 7 juli 2023
  • Algemeen
  • Opinie

In een opinieartikel in het NRC in 2019 schreef filosoof Stine Jensen over ‘het verslaafde, vervuilde landschap’ van onze cultuur, waarin we door het gat in onze (collectieve) ziel vatbaar zijn voor verslavingen van allerlei soort. Alcohol is een van die verslavingen die stad en platteland, jong en oud, praktisch en theoretisch opgeleiden, eenzamen en gezelschapsmensen verbindt en in niet geringe mate bijdraagt aan het verslaafde landschap van onze samenleving.

Onlangs vierden we het vierhonderdjarig bestaan van ‘mijn’ Noorderkerk in Amsterdam. Ter gelegenheid van dit jubileum hebben we speciaal ‘Noorderbier’ laten brouwen.
Het Noorderbier, gebrouwen door de sociale brouwerij ‘De 7 Deugden’, past naar ons gevoel prachtig bij het jubileum van een kerk, die midden in de hippe Jordaan vol jonge en oude levensgenieters een gastvrij huis van God wil zijn. Goed en verantwoord bier met een knipoog naar geloof en kerk is een manier om dicht bij de Jordanezen te komen en hen iets te laten proeven van het goede leven waarover het in de kerk ook gaat.

Spiegel

Terwijl ik een slok neem van een echt heerlijke Jordaanse Protestantse Ale, denk ik terug aan een van de ‘heiligen die ons zijn voorgegaan’: dominee Carel Steven Adama van Scheltema (1815-1897), voorganger in de Noorderkerk in de tweede helft van de negentiende eeuw. Met evangelische en hartstochtelijke ijver werkte hij meer dan dertig jaar als Nederlands-hervormde pastor in de verpauperde en overbevolkte volkswijk de Jordaan. Uit flarden kerkgeschiedenis verschijnt het beeld van een voorganger wiens leven en werk het waard zijn om voor ons als spiegel te dienen (Hebreeën 13:7). Wie goed in die spiegel kijkt, kan niet om een belangrijk aspect van dat beeld heen: zijn strijd tegen drankmisbruik en voor geheelonthouding. De vraag die hij mij stelt: ‘Welke strijd met alcoholische drank heb jij vandaag te voeren in de Jordaan en Nederland?’

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Login om toegang te krijgen.
Over de auteur
Johan Visser

Johan Visser is predikant van de Noorderkerk (PKN) in Amsterdam

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief