Geestelijk ouderschap

Arie de Rover | 8 maart 2024
  • Column

Afgelopen jaar overleden mijn drie ouders. Hoezo drie? Iedereen heeft toch maximaal twee ouders? Dat klopt als je de twee volwassenen op je geboorteakte bedoelt. In mijn geval een vader en moeder waaraan ik mijn DNA dank en van wie ik veel liefde en zorg ontving. Hun sterven was kostbaar en emotioneel. Gezonde rouwtranen vloeiden rijkelijk en maakten mij dankbaar. Maar tussen die twee afscheidsmomenten in ontving ik het bericht dat Tim Keller was overleden. Joke, mijn vrouw, constateerde dat ik nog intenser huilde dan bij mijn moeder. Ze had gelijk en dit verdriet verraste en overrompelde mij. Zo diep snikken om het sterven van een man die mij niet eens kende en ik hem evenmin? In kende hem in elk geval niet wat zijn privéleven betrof. Toch ervoer ik bij zijn overlijden een dieper rouwgevoel dan bij mijn liefdevolle ouders.

Dit was voor mij het overtuigende bewijs van de diepe impact en vrucht van geestelijk ouderschap. Wat kan een geestelijke vader of moeder een levensveranderende invloed op je hebben, zonder dat daarvoor een fysieke verbondenheid nodig is. God gebruikte Tim Keller in mijn leven om het evangelie op de juiste diepte te laten landen. Die laag in onze persoonlijkheid waar we chronisch hongeren naar betekenis en zekerheid. Alleen daar, op identiteitsniveau, kun je de kostbare genade van God ontvangen en tot bloei komen. Het wrange is dat je biologische ouders daar het meest voor in de weg lijken te staan. In onze kind-afhankelijkheid vullen zij als vanzelf onze identiteitshonger en staan daarmee, onbewust en onbedoeld, nog in de weg om Gods vaderschap persoonlijk te kunnen ervaren. Recent kreeg ik extra bewijs van deze schrijnende wetmatigheid. Michael Keller, de zoon van Tim, zei op een conferentie: ‘Ik heb thuis de beste opvoeding gehad om het evangelie te kunnen verwoorden, maar pas in mijn studententijd werd ik christen.’ Uit de Geest geboren worden, vereist blijkbaar (ook) een ouder die een geestelijke navelstreng kan doorknippen. Zo’n ouder knipt niet je navelstreng door, maar staat aan je wedergeboortewieg.

 

Meest gelezen

Huis op een rots

Huis op een rots

Redactie
  • Redactioneel

Staat er eigenlijk iets spannends op de agenda van de synode? Deze maand komt de synode voor het eerst bij elkaar voor een introductieweekend. Daarna volgen in oktober een bidstond en een opening en vervolgens zijn er 8 vergaderdagen verspreid over november ’26 tot maart ‘27. 56 afgevaardigden hebben de schone taken om een stevige stapel beleidsrapporten door te nemen en daar besluiten over te nemen. 

Lees artikel
Kerknieuws september 2026

Kerknieuws september 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, september 2026. Ds. Hans Riemer, verbonden aan NGK Den Haag-Morgensterkerk heeft het beroep dat de NGK Voorburg-Franse Kerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. De gemeente in Voorburg telt ruim 150 leden. Eerder was ds. Riemer predikant van GKv, later NGK, Langerak. 

Lees artikel
Pastoraat is stilstaan en moeilijke vragen stellen

Pastoraat is stilstaan en moeilijke vragen stellen

Jelle Knol
  • Column

Regelmatig denk ik: volgens mij is de kern van mijn pastorale taak als predikant stilstaan en moeilijke vragen stellen. Dat is ook niet zo gek. De Goede Herder zelf heeft ons dat voorbeeld gegeven. Als Hij de Emmaüsgangers vraagt ‘Waar lopen jullie toch over te praten?’, dan gaan ze spontaan stilstaan (Luc. 24:17). Ze worden letterlijk stilgezet bij hun verdriet en verwarring. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief