‘Inmiddels ben ik niet sceptisch meer’

De Alblasserwaard ligt er blinkend wit bij, een enkele molen rijst op uit de sneeuw, stille getuigen van hardere tijden. In de dorpen langs de Alblas leeft het bevindelijk geloof nog altijd. De kerk van Bleskensgraaf ligt centraal in het dorp, aan het water. In deze geloofsgemeenschap vond in 2007 een genezingswonder plaats dat landelijk nieuws werd. Janneke Vlot was naar een bijeenkomst met evangelist Jan Zijlstra geweest. Achttien jaar lang zat ze in een rolstoel vanwege posttraumatische dystrofie, lopen deed altijd pijn. Na die avond kon ze weer lopen, de volgende dag fietste ze juichend door de polder. Maar eerst had ze haar huisarts gebeld. Dick Kruijthoff had vroege dienst in de dorpspraktijk vlakbij de kerk en nam op.

Inmiddels is Kruijthoff met pensioen en werkt hij nog een paar dagen per week als waarnemer. Vanuit zijn woonboerderij kijken we uit op de besneeuwde polder. Kruijthoff was als medicus altijd wat sceptisch als het ging om genezing op gebed. Hij had in het jeugdwerk bij Youth for Christ wel eens gebeden voor een zieke, maar er gebeurde niet veel. In de vijf jaar dat hij als zendingsarts in Botswana werkte, werden er in het ziekenhuis gebedsdiensten georganiseerd. Veel patiënten gingen na het gebed lopend de deur uit, maar als arts wist Kruijthoff dat ze door reguliere behandelingen al vrijwel genezen waren.

Gebedsgenezing

Toen belde Janneke Vlot, het was nog maar zeven uur in de ochtend. ‘Ik kreeg een juichende patiënt aan de lijn. Dat was een bijzonder moment dat me altijd zal bijblijven. Ik kon niet anders dan goed naar haar verhaal luisteren en dat serieus nemen. Twee jaar later, toen er al van alles over geschreven was in de pers, zin en onzin, heb ik haar aangeboden het verhaal in medische termen op papier te zetten. Het Erasmus MC had inmiddels bevestigd dat Janneke ook medisch gezien genezen was. Dat verhaal heb ik aan Trouw aangeboden, daarover hebben ze toen geschreven.‘