De schijnwerper op: polarisatie: hoe komen we eraan voorbij?

Pieter Vos | 7 februari 2025
  • Algemeen
  • De schijnwerper op

Of het nu gaat over de herverkiezing van Donald Trump, ons rechtse kabinet of het conflict in Gaza, al snel valt het woord polarisatie. Maar wat is polarisatie eigenlijk? Is het erg? En vooral: hoe komen we eraan voorbij?

Is polarisatie een stevig verschil van mening?

Mensen hebben verschil van mening. Dat is altijd zo geweest en zal zo blijven. Het geeft aan dat we nooit uitgedacht raken over wat goed, waar of mooi is. Maar polarisatie is iets anders dan zomaar een verschil van mening. Polarisatie is een vorm van wij-zijdenken. Het ene kamp zet zich af tegenover het andere kamp: de boeren tegenover de milieuactivisten, pro-Palestijns tegenover pro-Israël en de linkse elite tegenover het rechtse volk. Kenmerkend voor polarisatie is het denken in tegenstellingen. En dat op zo’n manier dat de ander wordt neergezet als bedreiging.

Waarom is polarisatie ethisch gezien problematisch?

Door zich af te zetten tegen de ander wordt de eigen identiteit versterkt. Die identiteit is dan om tegen gelukszoekers en tegen klimaatdrammers te zijn. Of vanuit het tegenovergestelde kamp: tegen xenofobe PVV-stemmers of tegen milieubelastende boeren. De termen die ik nu gebruik zijn zelf al diskwalificerend en maken precies duidelijk dat de tegenoverliggende groep wordt gezien als bedreiging. Die ander zou er niet moeten zijn. Er zijn aanjagers van polarisatie. Mensen als Trump en Wilders versterken bewust tegenstellingen, omdat ze er belang bij hebben, bijvoorbeeld om de eigen macht te vergroten. Anderen zijn gematigd, maar gaan toch mee in de voorstelling van zaken dat de ander de oorzaak is van problemen. Maar ook als je niet wilt polariseren, word je door anderen wel in een van beide kampen geplaatst. Of je nu wilt of niet: je bent voor of tegen een asielstop, voor of tegen het klimaat, voor of tegen de Palestijnen. Veel gepolariseerde thema’s gaan over hoe je moet leven, dus over moraal. Doordat deze thema’s zo sterk gepolariseerd zijn, wordt een goed gesprek over moraal steeds moeilijker. Het gesprek verstomt of wordt alleen nog gevoerd met gelijkgezinden waarbij je bevestigd wordt in wat je toch al vond.

Hoe komen we polarisatie te boven?

U moet u inloggen om dit artikel te bekijken. Login om toegang te krijgen.

 

 

 

Over de auteur
Pieter Vos

Pieter Vos is universitair hoofddocent ethiek en bijzonder hoogleraar protestantse geestelijke verzorging bij de krijgsmacht aan de Protestantse Theologische Universiteit en lid van de GKv Zwolle-Centrum

Meest gelezen

Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief