‘Rust is aanvaarding van je chaos’

Al zestien jaar is rust het thema van Mirjam van der Vegt. Ze schreef daarover boeken en gaf talloze workshops over de impact van rust op je leven: ‘Rust heelt. En geheelde mensen brengen heling de wereld in.’ Helaas komt rust je nooit aanwaaien, dat ervaart ook Mirjam. Het is een leven lang leren en oefenen, met vallen en opstaan.

Mirjam heeft in de loop van zestien jaar over rust vooral geleerd hoe hardleers ze zelf is: ‘Ik ben niet een of andere stiltegoeroe, integendeel. Vanuit rust leven is iets wat ik elke dag opnieuw leer. Het is leven van genade. Daarmee begon het ooit en dat doet er als enige echt toe. Vorig jaar was ik van deze basis afgedwaald totdat ik werd opgebeld door een oude man die ik ooit, toen ik net begonnen was, tijdens een interview ontmoette. Hij zei tegen me: “Ik heb het op mijn hart dat je helemaal terug moet naar het begin.” Ja, zo is het, dacht ik.’

Wat markeerde dat begin?

‘Dat ik burn-out was en helemaal niks meer kon. Dat was in 2009. Ik reed op een gegeven moment door de straat, het miezerde, en het leek wel alsof er een licht uit de hemel kwam, God me aanraakte en zei: “Dit is genoeg.” Ik werd zo rustig en voelde dat alles wat hierna zou komen een cadeautje zou zijn. Deze ervaring is de bron van al mijn werk over rust en stilte. Ik wil anderen meenemen in die rust, de rust waarin je ontdekt dat waar je nu staat genoeg is: God is oké met jou, het hier en nu is goed zoals het is en jij bent goed zoals je nu bent. Van daaruit kun je op ontdekkingstocht gaan en de wereld inkleuren, je verbinden met een ander. Dat mocht ik na die ervaring ook doen, keer op keer. Het is alsof je steeds weer versterft, terugkeert naar de essentie, om daarna weer tot bloei te komen. Ik ben niet voor niets helemaal gek van bomen. We verliezen onszelf vaak, omdat we de wereld willen winnen of de binnenwereld van een ander. Omdat we willen voldoen aan bepaalde verwachtingen van onszelf of een ander. Als we leven vanuit de bron, Gods liefde, geeft dat veel vrijheid en lichtheid.’

Als we leven vanuit Gods liefde geeft dat veel vrijheid en lichtheid

 Wat is rust volgens jou?

‘Rusten is liggen in de hangmat van genade. Het is een liefdevol verzet tegen de haast van de wereld. Van haast word je letterlijk ziek. Rust heelt en geheelde mensen brengen heling de wereld in. Rusten is het terugkeren naar Gods liefde. Hoe je dat concreet doet, kan voor iedereen verschillend zijn. Voor mij is dat wandelen, werken op het land – ik ben sinds kort een herenboer –, schilderen en stille tijd. Rust kent zoveel vormen. Het bewust worden van wat je lijfelijk ervaart, is belangrijk voor iedereen. Rust maakt dat je kunt herkennen of je weer vanuit haast en het ‘winnen van de wereld’ leeft of vanuit genade, levenslust en plezier. Ik train ook mensen in verstoorde relaties. Deze dynamiek zie je veel terug in relaties: je wilt de binnenwereld van de ander eigenlijk beheersen. Je blijft niet op je eigen plek, maar wilt de ander veranderen. En die ander jou. Zo kom je in een soort vechtrelatie terecht. Wat als je van die ander niet hoeft te winnen? Als je alleen maar lief hoeft te hebben? Daarom noem ik rusten: liggen in de hangmat van genade: het is liefhebben.’

Liggen in de hangmat van genade klinkt heerlijk, hoe kom je daar?