Column: Krediet

‘Als iemand mij tekortdoet, schrijf ik zijn of haar naam hier achterin’, vertelde mijn leidinggevende me en hij sloeg zijn lijvige agenda open om de achterste pagina te laten zien, ‘en dan zet ik er een zwevend, horizontaal streepje achter.’

Eline de Boo.

Ik kijk naar de lange lijst en huiver omdat ik sommige namen herken. ‘Het lijkt wel een minteken’, zeg ik. Hij klapt zijn agenda dicht en kijkt me indringend aan. ‘Er is maar één verticaal streepje nodig om er een plusteken van te maken. Mensen die in de plus staan, hebben krediet bij me. Voor hen heb ik genade.’

Ik moest aan hem denken toen ik las dat de Chinese regering bezig is een ‘sociaal kredietsysteem’ in te voeren, waarbij iedere burger een score voor gedrag wordt toegekend (ND, 30 april). Dit gaat verder dan een beoordeling van iemands financiële situatie of het hebben van een strafblad. Er wordt ook gekeken naar wat mensen bijvoorbeeld op sociale media plaatsen.

Ik kijk naar de lange lijst en huiver omdat ik sommige namen herken

Nu vind ik mezelf persoonlijk best braaf en zonder problemen overhandigde ik mijn werkgever een smetteloze Verklaring Omtrent Gedrag. Maar of de Here God zo’n certificaat met mijn naam erop uit de hemel zou laten dwarrelen? Nee, dat gaat niet gebeuren.

Hij is een rechtvaardig God. Als Hij in het boek van mijn leven minpunten toe zou kennen, zou ik een negatieve superscore hebben. In Gods optelsom is min en min geen plus. Min en min betekent dood.

Ik weet niet hoeveel je in China straks rood mag staan voor er een straf volgt, maar ik betwijfel of iemand anders jouw minpunten kan afkopen. Ook bij mijn oude baas kon je alleen jezelf redden door zelf heel erg je best te doen. Wat een genade dat Jezus’ kruis mijn negatieve optelsom in een plus verandert. Zonder dat hemelse krediet was ik verloren.