Gaan honden echt naar de hel?

Almatine Leene | 13 juni 2015
  • Woordzoeker

Buiten is de plaats voor de honden die zich bezighouden met toverij en ontucht, met moord en afgodendienst.
(Openbaring 22:15)

In en rond ons huis in Zuid-Afrika zie ik regelmatig een levensgevaarlijke spin, ook wel zwarte weduwe genoemd. In de omgeving hebben we ook schorpioenen en dodelijke boomslangen. Voor geen van deze dieren ben ik bang.

011226 Woordzoeker

(beeld KatrinKerou/Pixabay.com)

Er is echter één diersoort waarvoor ik doodsangsten uitsta: honden. Daar heb ik goede redenen voor. Toen ik drie jaar was beet een hond mij in mijn neus. Dat liep gelukkig goed af, maar volgens cijfers sterven naar schatting wereldwijd 1.000 mensen per jaar door een hondenbeet en circa 40.000 tot 70.000 aan hondsdolheid.

Scheldwoord

Ook de Bijbel lijk ik aan mijn kant te hebben. In de tijd van de Bijbel zag men honden niet als schattige huisdieren. Er waren wel uitzonderingen. Zo werden in het Oude Egypte en in de Romeinse tijd sommige honden als statussymbool gezien. Ze werden eigenlijk alleen gehouden door zeer vooraanstaande mensen, zoals farao’s, koningen en edellieden. Over het algemeen waren honden wilde dieren die op straat leefden. Ze werden gezien als gevaarlijk en ‘hond’ was een scheldwoord.

Honden waren onrein en daarom werden ze in Israël een synoniem voor heidenen. Jezus gebruikt de naam ‘hond’ op die manier (Matteüs 15:26). Op een ander moment zegt Jezus dat je het heilige niet aan de honden moet geven (Matteüs 7:6). Het ‘heilige’ doelt daar op offervlees of ander aan God gewijd voedsel. Niemand zou dat ooit aan honden geven, met andere woorden: aan heidenen en mensen die Gods Woord niet willen horen.

Op verschillende plekken in het Nieuwe Testament worden valse leraars met viervoeters vergeleken (Filippenzen 3:2, 2 Petrus 2:22). En aan het eind van Openbaring staat dat honden in de hel komen. Daar gaat het om mensen die zich bezighouden met tovenarij, ontucht en moord. Het betekent dus niet dat honden naar de hel gaan. Althans, ik ben nog nooit een hond tegengekomen die aan toverij deed. Toch is de vergelijking wel hard.

Bekeerde honden

Gelukkig is er ook nog een andere kant. Als de Bijbel zo negatief is over honden, waarom hebben zo veel mensen vandaag de dag dan een hond? En geven ze hun huisdier met alle liefde een stukje vlees? Het is tijd voor een positiever verhaal. Er zijn gelukkig ook veel goede honden. Ze begeleiden blinden en gehandicapten, sporen criminelen op en beschermen huizen en gezinnen tegen inbrekers. En niet te vergeten: honden geven heel veel liefde. Ze zijn blij als ze hun baasje zien en spelen en knuffelen graag.

Zelfs in de Bijbel zijn positieve vermeldingen te vinden. In Job 30:1 worden honden genoemd als bewakers van de kudde, vooral bedoeld om roofdieren te verjagen. Ze beschermen het avondeten en het werk van de meeste mensen in die tijd. In Jesaja 56:10 worden zwakke leiders vergeleken met stomme honden: ze blaffen niet als er gevaar dreigt. De andere kant daarvan moeten we dan natuurlijk ook erkennen: goede honden blaffen wel!

Het is dus te begrijpen dat honden en mensen met elkaar worden vergeleken. Er zijn gevaarlijke mensen, en mensen die veel voor anderen betekenen. Beide kom je tegen in de Bijbel. Voor mensen die niets van liefde en goedheid willen weten, is geen plek bij God.

Ondertussen blijf ik maar voorzichtig en zie ik uit naar de nieuwe aarde waar alleen maar bekeerde honden zijn en ik eindelijk rustig in het bos kan wandelen.

Genezing
Na een heftig ongeluk kan de jonge Caleb bijna niets meer. Als hij therapie met een hond krijgt, vordert zijn genezingsproces aanzienlijk. Via deze link vind je het prachtige filmpje: caleb.littlethings.com/caleb-meets-therapy-dog.

Over de auteur
Almatine Leene

Almatine Leene is docent dogmatiek aan Hogeschool Viaa in Zwolle, onderzoeker aan de Universiteit van Stellenbosch en predikant van de Nederduits Gereformeerde Kerk Stellenbosch-Wes.

Meest gelezen

Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief