Gaan honden echt naar de hel?

Almatine Leene | 13 juni 2015
  • Woordzoeker

Buiten is de plaats voor de honden die zich bezighouden met toverij en ontucht, met moord en afgodendienst.
(Openbaring 22:15)

In en rond ons huis in Zuid-Afrika zie ik regelmatig een levensgevaarlijke spin, ook wel zwarte weduwe genoemd. In de omgeving hebben we ook schorpioenen en dodelijke boomslangen. Voor geen van deze dieren ben ik bang.

011226 Woordzoeker

(beeld KatrinKerou/Pixabay.com)

Er is echter één diersoort waarvoor ik doodsangsten uitsta: honden. Daar heb ik goede redenen voor. Toen ik drie jaar was beet een hond mij in mijn neus. Dat liep gelukkig goed af, maar volgens cijfers sterven naar schatting wereldwijd 1.000 mensen per jaar door een hondenbeet en circa 40.000 tot 70.000 aan hondsdolheid.

Scheldwoord

Ook de Bijbel lijk ik aan mijn kant te hebben. In de tijd van de Bijbel zag men honden niet als schattige huisdieren. Er waren wel uitzonderingen. Zo werden in het Oude Egypte en in de Romeinse tijd sommige honden als statussymbool gezien. Ze werden eigenlijk alleen gehouden door zeer vooraanstaande mensen, zoals farao’s, koningen en edellieden. Over het algemeen waren honden wilde dieren die op straat leefden. Ze werden gezien als gevaarlijk en ‘hond’ was een scheldwoord.

Honden waren onrein en daarom werden ze in Israël een synoniem voor heidenen. Jezus gebruikt de naam ‘hond’ op die manier (Matteüs 15:26). Op een ander moment zegt Jezus dat je het heilige niet aan de honden moet geven (Matteüs 7:6). Het ‘heilige’ doelt daar op offervlees of ander aan God gewijd voedsel. Niemand zou dat ooit aan honden geven, met andere woorden: aan heidenen en mensen die Gods Woord niet willen horen.

Op verschillende plekken in het Nieuwe Testament worden valse leraars met viervoeters vergeleken (Filippenzen 3:2, 2 Petrus 2:22). En aan het eind van Openbaring staat dat honden in de hel komen. Daar gaat het om mensen die zich bezighouden met tovenarij, ontucht en moord. Het betekent dus niet dat honden naar de hel gaan. Althans, ik ben nog nooit een hond tegengekomen die aan toverij deed. Toch is de vergelijking wel hard.

Bekeerde honden

Gelukkig is er ook nog een andere kant. Als de Bijbel zo negatief is over honden, waarom hebben zo veel mensen vandaag de dag dan een hond? En geven ze hun huisdier met alle liefde een stukje vlees? Het is tijd voor een positiever verhaal. Er zijn gelukkig ook veel goede honden. Ze begeleiden blinden en gehandicapten, sporen criminelen op en beschermen huizen en gezinnen tegen inbrekers. En niet te vergeten: honden geven heel veel liefde. Ze zijn blij als ze hun baasje zien en spelen en knuffelen graag.

Zelfs in de Bijbel zijn positieve vermeldingen te vinden. In Job 30:1 worden honden genoemd als bewakers van de kudde, vooral bedoeld om roofdieren te verjagen. Ze beschermen het avondeten en het werk van de meeste mensen in die tijd. In Jesaja 56:10 worden zwakke leiders vergeleken met stomme honden: ze blaffen niet als er gevaar dreigt. De andere kant daarvan moeten we dan natuurlijk ook erkennen: goede honden blaffen wel!

Het is dus te begrijpen dat honden en mensen met elkaar worden vergeleken. Er zijn gevaarlijke mensen, en mensen die veel voor anderen betekenen. Beide kom je tegen in de Bijbel. Voor mensen die niets van liefde en goedheid willen weten, is geen plek bij God.

Ondertussen blijf ik maar voorzichtig en zie ik uit naar de nieuwe aarde waar alleen maar bekeerde honden zijn en ik eindelijk rustig in het bos kan wandelen.

Genezing
Na een heftig ongeluk kan de jonge Caleb bijna niets meer. Als hij therapie met een hond krijgt, vordert zijn genezingsproces aanzienlijk. Via deze link vind je het prachtige filmpje: caleb.littlethings.com/caleb-meets-therapy-dog.

Over de auteur
Almatine Leene

Almatine Leene is docent dogmatiek aan Hogeschool Viaa in Zwolle, onderzoeker aan de Universiteit van Stellenbosch en predikant van de Nederduits Gereformeerde Kerk Stellenbosch-Wes.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief