Redactioneel: Een ander Europa

Er is deze zomer iets wezenlijk veranderd in Europa. Voorgoed.

In de afgelopen jaren was er discussie over uitbreiding van Europa, over voorlopers en achterblijvers, over de geldmarkt, de economie en nog meer. In de afgelopen maanden, en vooral de laatste paar weken, is iets heel anders aan de orde.

De indringende vraag is nu wat Europa doet met de massa mensen van elders die op de vlucht zijn en bij ons aankloppen. Dat geeft eindeloos veel vragen. Mogen ze komen? Waar moeten ze wonen? Waar blijven ze op de lange termijn? Wie betaalt dat allemaal? Hoe kunnen ze integreren?

De verzuchting dat er gelukkig duizenden verdronken zijn,
is een vloek van het ergste soort

Je kunt die vragen benaderen vanuit een liberale houding of een socialistische visie. Je kunt je ook afvragen wat een christelijke visie op het leven in dit verband betekent. Níet dat Europa alles over zich heen laat komen. Ook niet dat je de vluchtelingen aan hun lot overlaat. Het betekent dat je op een verantwoorde manier waarmaakt dat elk mensenleven kostbaar is. De verzuchting dat er gelukkig duizenden verdronken zijn, is een vloek van het ergste soort, waarmee de mens en zijn maker worden neergehaald.

Europa zal moeten laten zien dat het niet louter theorie is dat onze samenleving joods-christelijke wortels heeft. Hoe? Door met woord en daad op te komen voor de verschoppelingen. Lees Spreuken 14:21. ‘Gelukkig hij die zich bekommert om de armen’, zo staat wat vlakjes in de Nieuwe Bijbelvertaling. Veel krachtiger en beter vertaalt de Statenvertaling: ‘Die zich der nederigen ontfermt, die is welgelukzalig.’

Jezus wees daarin zelf de weg (Matteüs 25:35). ‘Want Ik had honger en jullie gaven Mij te eten; Ik had dorst en jullie gaven Mij te drinken; Ik was een vreemdeling, en jullie namen Mij op.’

Gelukkig, honderdduizend mensen werden dit jaar al op zee gered. Honderdduizendmaal dank, o Heer.