Column: Angstdroom

Maarten Verkerk | 5 september 2015
  • Column

Vanaf mijn jeugd ben ik opgevoed met het Sola Scriptura. Het is als het ware een stuk van mijn DNA geworden. Zelfs zo sterk dat ik er vele jaren geen enkele vraag bij heb gesteld.

Het is opvallend dat er zelden of nooit op gewezen wordt dat deze uitdrukking strijdt met de belijdenis. In artikel 2 van de NGB lezen we dat we God allereerst uit de natuur kennen en in de tweede plaats uit de Bijbel. Wat me opvalt, is dat we in onze (theologische) reflectie zo vaak de ogen sluiten voor dat eerste boek. Zeker als dat boek een spanning oplevert met het tweede boek.

We willen niet weten dat homoseksuele relaties in liefde en trouw mogelijk zijn, we willen niet weten dat veel vrouwen de gave hebben om in het ambt te dienen, we willen niet weten dat de theologische verschillen tussen de kerken van de kleine oecumene volkomen onbelangrijk zijn, en we willen ook niet weten dat onze opvattingen over kerk zijn hun betekenis voor vandaag verloren hebben, omdat ze door de kerkelijke en culturele context uit het verleden bepaald zijn.

We willen niet weten dat homoseksuele relaties
in liefde en trouw mogelijk zijn

We sluiten daarvoor onze ogen. Velen beweren dat je met gesloten ogen beter kunt luisteren en reflecteren. De waarheid is dat je dan meestal in slaapt valt. En nog wel boven een open Bijbel.

Zo bezien is het kerkelijk leven ‘voorspelbaar’. Synodes, deputaatschappen en adviserende hoogleraren trekken zich terug op de ‘Scriptura’ en sluiten de ogen voor de ‘natura’. Er wordt veel geslapen om de rust en de vrede in de kerken te bewaren. En we hebben allemaal mechanismes ontwikkeld – subtiel en minder subtiel – om ervoor te zorgen dat onze slaap niet door ‘onverlaten’ verstoord wordt.

Ik slaap ook veel. Meestal erg goed. Maar laatst had ik een droom, een angstdroom. Ik droomde dat de gereformeerde kerken en de gereformeerde theologie volkomen irrelevant geworden waren. Ik werd met een schok wakker. Het meest beangstigende was dat toen ik wakker werd, ik niet wist of ik droomde of dat het echt zo was.

Over de auteur
Maarten Verkerk

Maarten Verkerk is onder meer bijzonder hoogleraar filosofie aan de TU Eindhoven en de Universiteit Maastricht.

Meest gelezen

Huis op een rots

Huis op een rots

Redactie
  • Redactioneel

Staat er eigenlijk iets spannends op de agenda van de synode? Deze maand komt de synode voor het eerst bij elkaar voor een introductieweekend. Daarna volgen in oktober een bidstond en een opening en vervolgens zijn er 8 vergaderdagen verspreid over november ’26 tot maart ‘27. 56 afgevaardigden hebben de schone taken om een stevige stapel beleidsrapporten door te nemen en daar besluiten over te nemen. 

Lees artikel
Kerknieuws september 2026

Kerknieuws september 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, september 2026. Ds. Hans Riemer, verbonden aan NGK Den Haag-Morgensterkerk heeft het beroep dat de NGK Voorburg-Franse Kerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. De gemeente in Voorburg telt ruim 150 leden. Eerder was ds. Riemer predikant van GKv, later NGK, Langerak. 

Lees artikel
Pastoraat is stilstaan en moeilijke vragen stellen

Pastoraat is stilstaan en moeilijke vragen stellen

Jelle Knol
  • Column

Regelmatig denk ik: volgens mij is de kern van mijn pastorale taak als predikant stilstaan en moeilijke vragen stellen. Dat is ook niet zo gek. De Goede Herder zelf heeft ons dat voorbeeld gegeven. Als Hij de Emmaüsgangers vraagt ‘Waar lopen jullie toch over te praten?’, dan gaan ze spontaan stilstaan (Luc. 24:17). Ze worden letterlijk stilgezet bij hun verdriet en verwarring. 

Lees artikel
Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Hans Schaeffer
  • Opinie

De kerk is Gods werk. Dat is een van de massieve kernovertuigingen van gereformeerde theologie. Zo hoog zet de Heidelbergse Catechismus ook in: ‘Dat de Zoon van God … Zich een gemeente … vergadert, beschermt en onderhoudt. Hij doet dit door zijn Geest en Woord.’ (Zondag 21, v/a 54). Kerk-zijn is voluit Gods werk. Tegelijk is je ervaring soms heel anders. Het is evengoed mensenwerk, met alle spanningen en gedoe die dat oplevert. Precies de spanning tussen Gods werk en mensenwerk maakt kerkvernieuwing als thema urgent. Hoe zit dat? En hoe ziet dat eruit in de praktijk? 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief