Danken is the way of life in Kenia

Frieda van de Geest | 17 oktober 2015
  • Missionair

Het is bijna dankdag in Nederland. Een mooi moment om bewust te danken voor alles wat God geeft. Juist daarin kunnen we veel leren van onze broers en zussen wereldwijd. Neem nu Kenia. Vraag een willekeurige kerkganger daar waar hij dankbaar voor is, en je hebt in no time een hele waslijst aan dankpunten.

God is bijna tastbaar aanwezig. Dat maakt elke dag tot dankdag in Kenia.

God is bijna tastbaar aanwezig. Dat maakt elke dag tot dankdag in Kenia.

Geraakt, bemoedigd, maar misschien ook wat verward. De kans is groot dat je zo thuiskomt, na een bezoek aan je broeders en zusters in Kenia. Jezus’ liefde wordt rijkelijk uitgedeeld in dit arme Afrikaanse land. Opvallend is de onbaatzuchtige liefde voor de samenleving: het geschenk van het geloof is niet alleen voor jou bedoeld, daar deel je van uit en daarbij zijn kerkmuren totaal onbelangrijk.

Zo is God bijna tastbaar aanwezig. En dat maakt elke dag tot dankdag in Kenia! Maar door de armoedige omstandigheden in dit corrupte land vraag je je tegelijk af: hoe doen ze dat? Verre Naasten, de landelijke mission-organisatie van de GKv, zocht het uit en roept, via de jaarlijkse dankdagcampagne, tegelijkertijd op om mee te danken met Kenia.

Dank mee met Grace bijvoorbeeld, actief in het vrouwenwerk binnen de kerk. Zij zegt: ‘Elke maand bezoeken de vrouwen uit verschillende plaatselijke kerken de vaak eenzame ouderen in ons dorp. Soms delen we ook eten uit, als het er is. Aan het eind van ieder jaar danken we onze hemelse Vader heel bewust voor het eten dat hij gaf om te delen en voor de vrouwen die tot Christus zijn gekomen!’

Winkelgevels

Het straatbeeld van Kenia ademt geloof. Op winkelgevels, gebouwen en zelfs op brommers en fietsen, overal lees je teksten als ‘Jesus is the answer’ of ‘God above all’. Een kapsalon met de naam ‘Blessed hair’ doet je glimlachen.

Maar in de gemeenten voel je pas echt wat het geloof betekent voor de gemeenteleden. Dennis is het gezicht van deze dankdagcampagne van Verre Naasten. Hij is jeugdleider in zijn gemeente en hij weet wat hij wil: God danken met muziek. En jongeren bij Jezus brengen. Daar zet hij zich volop voor in, door het organiseren van jeugdkampen en het coachen van jongeren met bijzondere talenten. Hij dankt voor de mogelijkheden die hij gekregen heeft om de kerk en zijn Heer te dienen.

Verre Naasten is de landelijke mission-organisatie van de GKv en ondersteunt lokale GKv-kerken bij de uitvoering van hun missionwerk wereldwijd. Elke bid- en dankdag brengt Verre Naasten één van de mission-projecten onder de aandacht. Deze keer is dat dus Kenia. Op www.verrenaasten.nl/dankdag2015 is hier meer informatie over te vinden.

Generator

Martin-Jan de Jong bezocht voor Kenia Mission | Verre Naasten (het missionproject van de GKv Zwolle-Zuid) diverse projecten in Kenia. Hij proefde de dankbaarheid in de Keniaanse kerken.

Martin-Jan de Jong: ‘De kerk in Kenia is er voor de gemeenschap, voor álle mensen! Dat vind ik bijzonder bemoedigend.’

Martin-Jan de Jong: ‘De kerk in Kenia is er voor de gemeenschap, voor álle mensen! Dat vind ik bijzonder bemoedigend.’

‘Eén van de predikanten heeft grote indruk op me gemaakt’, vertelt hij. ‘Om rond te komen, heeft hij een stukje grond waarop hij zijn eigen voedsel verbouwt. Een tijdje geleden was hij in de gelegenheid om een generator te kopen zodat het veel eenvoudiger werd om water te pompen. De opbrengst van zijn land ging flink omhoog.’

‘Dorpsgenoten zagen dit en vroegen of ze zijn pomp ook mochten gebruiken. Dat vond hij prima, maar hij zei ook dat ze met de hogere opbrengsten zelf een generator moesten aanschaffen. Hij deelde uit van zijn rijkdom, maar vroeg daar niets voor zichzelf voor terug. Nee, in plaats daarvan vroeg hij de ander om óók te delen. Met die houding is hij zichtbaar evangelist, ook in zijn dagelijkse werk laat hij zien wie Jezus is.’

De Jong vervolgt: ‘In Nederland lijken de kerken de laatste maanden wat meer naar buiten gericht. De vluchtelingencrisis heeft daar zeker een impuls voor gegeven. Maar in Kenia is dat normaal. De kerk is er voor de gemeenschap, voor álle mensen! Dat vind ik bijzonder bemoedigend, daar wil ik graag van leren!’

Over de auteur
Frieda van de Geest

Frieda van de Geest (GKv) is freelance tekstschrijver.

Meest gelezen

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Hoeveelheid, urgentie, rust en ritme

Redactie
  • Redactioneel

De verzoening, de vitaliteit van het belijden, het predikantentekort, de verhouding tussen doop en avondmaal, de eerste hoofdstukken van Genesis en de leer over de zonde, de ambtsleer, het voortgaande gesprek over homoseksuele relaties – het zijn allemaal vraagstukken die meer of minder nadrukkelijk aan de orde zijn in de NGK. Staan die verschillende vraagstukken los van elkaar of hangen ze samen? Aan deze ketting van kwesties met een bepaalde gevoeligheid rijgt dit nummer een volgende kraal: de plek en rol van de hbo-theoloog.

Lees artikel
Kerknieuws juli 2026

Kerknieuws juli 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, juli 2026. Het beroep dat NGK Emmen op ds. Rik Meijer uitbracht, heeft hij aangenomen. De gemeente van Emmen zal zijn derde gemeente worden. Hij begon zijn werk in 2012 in Alblasserdam, per 1-1-2020 GKv Alblasserdam-Nieuw Lekkerland; later in dat jaar werd hij predikant in GKv Hardenberg-Baalderveld-Zuid, sinds 2021 NGK Hardenberg-Baalderveld.

Lees artikel
Predikantsprofiel Kees Smit

Predikantsprofiel Kees Smit

Melissa van der Kamp
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

Het is een terugkerend woord als ik met Kees Smit in gesprek ben over de geestelijke verzorging en zijn werk als voorzitter van de Commissie Geestelijke Verzorging (CGV). Uit alles blijkt dat hij deze rol met hart en ziel vervult. Niet in de laatste plaats gedreven door zijn eigen ervaringen als geestelijk verzorger bij Defensie. Kees stelt dat geestelijk verzorgers waardevolle gesprekspartners kunnen zijn voor gemeenten, omdat juist zij werken op het grensvlak van kerk en samenleving. Ik praat met Kees door over zijn gedrevenheid als voorzitter en wat het geestelijk verzorger-zijn voor hem heeft betekend.

Lees artikel
Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Wie mooi wil zijn moet pijn lijden

Jan Mudde
  • Ethiek

‘Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden’, het kan zomaar gezegd worden als iemand de wenkbrauwen epileert of zichzelf door waxen onthaart. Maar sommige mensen gaan heel ver om aan een schoonheidsideaal te beantwoorden – veel te ver. Zoek maar eens op lotusvoeten, Victoriaanse korsetten, tattoos, lip- en bilfillers en looksmaxxing. Toch hebben mensen die willen lijden om wat heet mooi te zijn iets voorbeeldigs, zeker voor Nederlandse christenen. 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief