De briefwisseling: omgaan met het verleden (4)

Dit is de vierde en laatste aflevering van een briefwisseling tussen de predikanten Johan Schaeffer (NGK) en Cor van der Leest (GKv) over het omgaan met (de pijn van) de breuk van 1967.

Beste Johan,

Toen we in Groningen als GKv toenadering zochten tot de CGK, bleken voormalig vrijgemaakte CGK-leden het meest kritisch te zijn, vanwege hun oude beelden van de GKv en hun pijn over wat hun was overkomen. Gelukkig bleek dat in persoonlijke gesprekken heling kon plaatsvinden. Het zou mooi zijn als dat breder mogelijk zou zijn. Lastig is wel dat veel kerkleden jonger dan 55 geen idee meer hebben waarover jij en ik het nu hebben. Het zal dus niet meevallen om een GKv-synode en betreffende kerkenraden zover te krijgen dat ze zich hiermee bezighouden. En wie moet dat aanzwengelen?

Jouw enthousiasme over Barend Kamphuis’ opmerkingen over de katholiciteit van de kerk ervaar ik als ik met de plaatselijke pastoor constateer dat we elkaar – ondanks de verschillen – vinden in het centraal stellen van Christus. Bemoedigend is ook dat veel niet-katholieken de Jezustrilogie van de emeritus paus Benedictus met instemming lezen. Deze onderlinge verbondenheid moet het toch mogelijk maken dat we samen de confrontatie aangaan met de vragen van onze tijd.

Ik deel je zorg om de jongeren. Toen ik als predikant begon, zetten jongeren zich soms heftig af tegen kerk en geloof. Dat was naar, maar bood wel de gelegenheid om uit te leggen en te corrigeren. Het probleem van vandaag is dat bij veel jongeren de vlam van het geloof langzaam uitgedoofd is.

Wij kunnen denken dat we door modernisering van de liturgie die jongeren wellicht nog kunnen bereiken, maar vaak halen ze daarover hun schouders op: ‘Van mij hoeft dat allemaal niet. Het ligt niet aan de kerk, maar aan mezelf: het geloof zegt me gewoon niets meer.’ Eén van de grote opgaven van vandaag is dan ook om zulke afhakende jongeren toch te bereiken. Het zou mooi zijn als wij als kerken gezamenlijk kunnen komen tot een wervende benadering – in de hoop dat ze alsnog gegrepen worden door Christus.

Met broedergroet,
Cor