In beeld: Rianne van der Weerd-van Goor

Peter Hommes | 14 november 2015
  • In beeld

‘In beeld’ laat je aan de hand van acht vragen kennismaken met GKv’ers en NGK’ers. In deze aflevering: Rianne van der Weerd-van Goor.

Rianne van der Weerd-van Goor | 33 jaar | woonplaats: Heerde | kerkelijke gemeente: GKv Heerde | gezinsomstandigheden: getrouwd en samen ouders van twee heerlijke meiden (4 en 2) | werk: leerkracht basisonderwijs.

Rianne van der Weerd-van Goor | 33 jaar | woonplaats: Heerde | kerkelijke gemeente: GKv Heerde | gezinsomstandigheden: getrouwd en samen ouders van twee heerlijke meiden (4 en 2) | werk: leerkracht basisonderwijs.

1. Op wat voor manier heeft jouw geloof je leven veranderd? Het geloof is altijd aanwezig geweest. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin, leerde een christelijke man kennen. Het geloof is alleen maar meer geworden. Ook door gebeurtenissen in mijn leven ben ik dichter bij God gekomen.

2. Aan welk onderwerp moeten we in OnderWeg aandacht geven? Een lastige vraag, want ik ken het blad nog maar kort. In wat ik tot nu toe van het blad heb gezien, zijn de onderwerpen al best divers. Ik denk dat het in deze tijd ook goed is om stil te staan bij de verschillende generaties in de kerk. Hoe kunnen we elkaar vasthouden en blijven vasthouden? Maar ook hoe kunnen wij, als kerk en als christenen, het verschil maken?

3. Wat doe je om gelukkig te zijn? Regelmatig stilstaan bij het feit dat we het goed hebben. Ik ben dankbaar dat ik getrouwd ben met een geweldige man, dat we samen ouders mogen zijn van twee heerlijke meiden. We hebben allebei werk, ik geniet van het vrijwilligerswerk dat ik kan doen. Natuurlijk is het soms zoeken naar een goede balans. Want ik wil thuis graag alles op orde hebben, en daarnaast ook mijn werk, mijn studie, het werk voor de kerk (preekvoorziening), én de sociale contacten onderhouden.

Als het allemaal lekker loopt, ben ik gelukkig. Soms vind ik het ook heerlijk om even mezelf op te laden door een wandeling in de natuur te maken of om mij terug te trekken met een boek. Dat helpt me om te beseffen dat we het goed hebben en dat we gelukkig zijn.

‘Gemeente zijn is meer dan elkaar op zondagmorgen
in de kerk ontmoeten’

4. Wat is je mooiste ervaring in de kerk? Ik vind het moeilijk om te zeggen wat mijn mooiste ervaring is, ik heb er meerdere. Ik denk meteen aan mijn belijdenisdienst, maar ook aan onze trouwdienst en de doopdiensten van onze kinderen. Verder heb ik ook mooie ervaringen in ‘gewone’ diensten, bijvoorbeeld een lied dat we samen zingen of een preek die mij raakt.

5. Kun je je een goed voornemen herinneren dat je ook uitgevoerd hebt? Na de geboorte van onze tweede dochter heb ik mij voorgenomen om meer balans te zoeken tussen werk en gezin/privé. Ik was vaak vrijdagavond en zaterdag nog bezig met mijn werk en dat wilde ik niet meer. Door een gebeurtenis in onze vriendenkring werd ik er ook bij stilgezet dat het leven meer is dan werken alleen. In het weekend staat genieten nu veel meer centraal dan voorheen.

6. In welk Bijbelpersonage herken je jezelf? Als ik kijk naar het karakter, dan denk ik aan Mozes. Hij was een leider en tegelijk soms ook onzeker. Hij twijfelde soms aan zijn eigen kunnen. Daarnaast spreekt Mozes mij ook aan omdat hij het volk mee op reis nam. Nu we twee kinderen hebben, mag ik samen met mijn man onze kinderen meenemen op reis om God te leren kennen.

7. Wat is je grootste ergernis? Onrecht en oneerlijkheid.

8. Wat is volgens jou de grootste belemmering bij gemeente zijn? De tijd waarin we leven: iedereen is gehaast en druk. Dat zie je ook terug in de kerk. We willen heel veel, maar het uitvoeren is lastig. De ervaring is dat we te druk zijn om echt tijd aan elkaar te besteden, in omzien naar elkaar, luisteren naar elkaar, er zijn voor elkaar. Gemeente zijn is meer dan op zondagmorgen elkaar in de kerk ontmoeten.

Over de auteur
Peter Hommes

Peter Hommes is predikant van de GKv Leusden en redacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief