Redactioneel: Synodeleden

Ad de Boer | 17 september 2016
  • Column

Je zult ze niet tegenkomen op de lijst met meest sexy banen. Ze staan niet bovenaan bij de piloot en evenmin onderaan in de buurt van de politieagent. Ik heb het over synodeleden.

Zelfs in de kerk scoor je er niet mee als je vertelt dat je bent afgevaardigd naar de GKv- of CGK-synode of naar de NGK-variant, de Landelijke Vergadering. Dikke kans dat je van je kerkbuurman een meewarige blik krijgt: rot voor je, joh. Of een wazige blik: wat ga je daar dan doen?

Toch breek ik hier graag een lans voor de honderd mannen en de handvol vrouwen die komend halfjaar zwaar aan de bak moeten. Maandenlang moeten ze stukken bestuderen, met elkaar overleggen en besluiten nemen over zaken die de kerken gezamenlijk aangaan. Het is pittig, soms taai, maar ook noodzakelijk kerkenwerk, zeg ik uit ervaring.

Het is pittig, soms taai, maar ook noodzakelijk

‘Hoe kan dat nou?’ hoor ik u vragen. ‘Het ene moment schrijf je een geestdriftige column over New Wine en het werk van de Geest en nu prijs je, haaks daarop, kerkelijke organen aan die de Geest kanaliseren of blokkeren.’ Wees gerust, ik ben niet schizofreen. Kerkelijke vergaderingen hebben soms inderdaad de Geest bedroefd of bijna uitgedoofd. Ze hebben dienaren van Christus slecht behandeld en gemeenten van Christus voor de voeten gelopen. Sommige kerkleden dragen, om met Paulus te spreken, de littekens daarvan in hun lichaam. Maar zo hóeft het niet te gaan.

Goed synodewerk is op zijn best voluit geestelijk. Kerkrecht en kerkverband dienen de gemeenten van Christus, bieden hulp aan wie dat nodig hebben, beschermen zwakken, zetten bij dwaalleer het bord ‘doodlopende steeg’ en geven Gods Woord alle ruimte. Zonder de Geest red je dat niet.

Betrouwbaarheid, zorgvuldigheid en onpartijdigheid zijn leidende principes in het landelijke kerkenwerk. En al worden ze in Galaten 5 niet bij name genoemd, ze zijn voor mij evenzeer vrucht van de Geest als vrede, vriendelijkheid en zachtmoedigheid.

Leef dus mee met uw synodeleden (of hoe ze ook heten) en bid dat ze straks net als die synodeleden uit Handelingen 15 uit de grond van hun hart kunnen zeggen: ‘Het heeft de Geest en ons goed gedacht te besluiten dat…’

Over de auteur
Ad de Boer

Ad de Boer is actief in het NGK-kerkverband en was hoofdredacteur van OnderWeg.

Meest gelezen

Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief