Column: Frozen en ijs

‘Ik, ik, ik’ staat overal geschreven. Beetje in hanenpoten, maar dat mag ook als je op maandagavond net je eerste dag in groep 3 achter de rug hebt. Het eerste woordje dat mijn tweelingdochters leren lezen, spellen en schrijven is ‘ik’. Geen maan, boom, roos of vis, maar volgens deze methode proberen ze meteen aan te sluiten bij de eigen belevingswereld van het kind. En die draait om het ik.

De moderne pedagogiek leert ons die oerbehoefte van jongs af aan te cultiveren. Onze kinderen moeten het zelf doen, een mening hebben en op hun eigen kamer zingen ze met de iPad het favoriete liedje uit de Disneyfilm Frozen mee: ‘Ik ga op zoek naar wie ik ben, verleg de grenzen die ik ken, geen goed of fout geldt hier voor mij, ik ben vrij.’