Het zijn de kleine dingen die het doen

Peter Wierenga | 26 november 2016
  • Missionair

Alles wat je aandacht geeft groeit. Het is een veelgehoorde wijsheid, die ook van toepassing is op de relaties tussen mensen. Maar het is meer. Aandacht geven in woord en gebaar is ook een vorm van evangelisatie.

Meeleven kan vaak met kleine gebaren. ‘Hé, mag ik even thee komen drinken?’ (beeld AND-ONE/iStock)

Meeleven kan vaak met kleine gebaren. ‘Hé, mag ik even thee komen drinken?’ (beeld AND-ONE/iStock)

Gisteren kreeg ik een handgeschreven kaart over de post. Op de voorkant stond: ‘Zoek de kleine dingen die aan het leven vreugde en voldoening geven’. Op de achterkant stond iets gedrukt en iets geschreven. Klein geprint las ik: ‘Citaat van Confucius (551-479 v.Chr.)’ en geschreven stond er: ‘Dit vind je vast een leuke tekst voor je werk. Groet, J&T.’

Wat geweldig als je zo’n kaartje krijgt. Twee mensen die aan je denken. Twee mensen die je zó goed kennen dat ze precies weten dat je zo’n citaat prachtig vindt. Zo’n gebaar raakt me. Omdat ik geliefd wil zijn, gekend wil worden, aandacht wil krijgen. Niet alleen ik, jij ook. En de mensen in je omgeving ook. Wat dat met evangelisatie te maken heeft? Alles, echt alles!

Signaal

Want God is liefde. Hij heeft aandacht voor mensen, kent ze goed en houdt tóch van ze. Liefde is de kern van God; daarom werd liefhebben het grote gebod. Een ander liefhebben is God laten zien, en in de ander God liefhebben. Een kaartje sturen is even laten merken dat je veel om iemand geeft. Het is ook een klein signaal van Gods liefde. Zo’n signaal sturen is dus een vorm van getuigen van Gods liefde.

Nog een reden. Zoals je een hoge berg stap voor stap beklimt, zo maken veel kleine dingen samen iets groots. Een bloemetje meenemen, de vuilnisbak buiten zetten, een kaarsje branden, een gesprek hebben, een compliment geven. Het zijn allemaal kleine dingen, die uiteindelijk relaties starten, vormgeven en verdiepen. En evangelisatie gaat vaak via relatie.

Aandacht

Een derde reden: omdat we door aandacht te geven kunnen meeleven met anderen, er kunnen zijn voor hen. Blaise Pascal schreef ooit: ‘Kleine dingen troosten ons, omdat kleine dingen ons verdriet doen.’ Meeleven kan vaak met kleine gebaren. ‘Zal ik even boodschappen voor je doen?’ ‘Zullen we een keer samen een film kijken?’ ‘Hé, mag ik even thee komen drinken?’ Door er te zijn voor mensen wordt ‘Ik ben er’ groot gemaakt op heel de aarde.

Een voorbeeld? Een vriendin van me is weduwe. Mijn schoonmoeder – die niet lang geleden ook weduwe is geworden – belt me elke maand op en zegt dan: ‘Jullie vriendin heeft me alweer zo’n lief kaartje gestuurd, deze keer stond er…’ en dan volgt er een Bijbeltekst. Ze hebben elkaar nog nooit gezien. Maar mijn vriendin begrijpt dat kleine dingen troosten bij verdriet. Zij is een groots mens.

Vertrouwen

De vierde tot en met de tigste reden waarom aandacht voor mensen de kern van evangelisatie is? Uit onderzoek blijkt dat 70 procent van alle mensen die tot geloof komen dat doet vanwege een relatie met een christen! Die relaties kunnen bestaan in bloedbanden, liefdesbanden, in vriendschaps- en collegiale banden. Een relatie schept vertrouwen. Daarbij zijn de kleine dingen van groot belang. Een ketting bestaat uit tientallen stevige schakels, de zoom van een mouw uit vierhonderd kleine steekjes. Een ketting is sterk, een zoom is sterker. Veel kleine gebaren geven veel verbindingen in je relaties.

Als christen aandacht geven aan mensen, in kleine gebaren, kaartjes en woorden. In al die kleine dingen leef je als christen en getuige van God. Evangelisatie is dat wij de kleine dingetjes zijn die op aarde naar Gods grootheid verwijzen. En dat is nu zo mooi: als jij mensen aandacht geeft, geeft God mensen aandacht. Dat is het wonder van de Geest. Hij is er, door jou.

Over de auteur
Peter Wierenga

Peter Wierenga is adviseur evangelisatie, zending en kerkplanting van de NGK.

Meest gelezen

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel
Kerknieuws juni 2026

Kerknieuws juni 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Op 15 mei is ds. Johannes Theodoor Jonkman overleden. Hij werd op 13 januari 1950 geboren in Groningen en studeerde theologie in Kampen. In 1983 werd hij door GKv Drachten Zuid-Oost uitgezonden als zendingspredikant naar Kalimantan Barat (Indonesië). In 2000 werd hij gemeentepredikant in NGK Hardenberg-Centrum, waar hij vanaf 2015 aan verbonden was als emerituspredikant. De NGK Hardenberg-Centrum telt ruim 550 leden. Binnenkort verschijnt op onderwegonline.nl een in memoriam over ds. Jonkman.

Lees artikel
Professorsprofiel: Myriam Klinker-de Klerck

Professorsprofiel: Myriam Klinker-de Klerck

Lyanne De Haan-Wilts
  • Kerkelijk leven
  • Professorsprofiel

Ik ontmoet Myriam digitaal. Haar vakantie is net voorbij en dat is te zien, ze kijkt ontspannen met een kop thee de camera in. Toch geeft ze aan dat vakantie iets ingewikkelds heeft. Het leven als hoogleraar is gefragmenteerd en kent een permanente druk. De rust die vakantie brengt is elke keer weer even wennen. De adrenaline van haar dagelijks leven moet eruit en ze vindt het lastig om geen grip op zaken te hebben. Tegelijk hoopt ze dat ze de rust van de afgelopen vakantie mee kan nemen in haar werk van de komende tijd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief