Column: Met open armen

‘Je man staat nu met een dronken kerel te praten. En hij heeft ook drugs gebruikt…’, fluistert een gemeentelid tijdens het koffiedrinken in mijn oor. Ik zie mijn lief even verderop staan. Hij is in gesprek met een jongeman en ziet er niet verontrust uit. De wereld is met deze man onze kerk ingewandeld en onder wie het gemerkt heeft, is er lichte paniek. In hem krijgt buiten een naam, Remi.

Hij weet niet waarom hij de harde kerkbank in is geschoven, want hij gelooft niet. Het is volgens hem een feit dat God verzonnen is, een functionele troostconstructie voor mensen die het zelf niet redden. Niet dat hij het wel redt, dat wordt hem steeds pijnlijker duidelijk. Zijn vrienden hebben relaties, goede banen en kopen eigen huizen. Hij heeft een baantje in de horeca en wat dat oplevert, laat hij verdoofd achter in een andere tent.

Hij heeft een baantje in de horeca en wat dat oplevert, laat hij verdoofd achter in een andere tent

Remi geeft toe dat wat hij vannacht gebruikt heeft nog niet is uitgewerkt. Toch kan hij helder verwoorden wat hij voelt. De preek vond hij somber en het verbaasde hem dat niemand in de kerk blijdschap uitstraalde. Terwijl zelfs hij, als buitenstaander, de warmte van onze gemeenschap voelt. Een vangnet noemt hij het, waar je altijd op terug kunt vallen. Zoals hij op zijn moeder terug kon vallen. Ook als hij een rommel van zijn leven maakte, was ze er voor hem.

Tot twee jaar geleden. Moeder overleed en Remi kon geen kant meer op. Hij stopte zijn verdriet weg en probeerde het zelf. Drank en drugs helpen om de pijn, die steeds vaker de kop opsteekt, te onderdrukken. ‘Jullie moeten je gelukkig prijzen met een gemeente die je opvangt als een liefdevolle moeder’, geeft Remi ons mee. Hardop wenst hij dat hij zelf ook kon geloven dat ze dat voor hem kan zijn. Als we zeggen dat we voor hem zullen bidden, omhelst Remi mijn man spontaan. Hopelijk is deze aanraking, het even vastgehouden worden in de armen van de kerk, het begin van het vinden van de Vader die met open armen op Remi wacht.