In memoriam Marius Brandes

OnderWeg | 11 oktober 2017
  • Achtergrond
  • In memoriam

Op 27 september 2017 overleed ds. Marius Brandes, 87 jaar oud. Hij was emeritus predikant van de GKv Harenberg-Baalder. Scriba Ricus Janssen van deze gemeente herdenkt hem.

Marius Brandes diende vanaf 1959 de GKv-gemeenten van Daarlerveen, Meppel, Hengelo, Ermelo, Groningen-Oost, Hardenberg en Hardenberg-Oost.

Marius Brandes diende vanaf 1959 de GKv-gemeenten van Daarlerveen, Meppel, Hengelo, Ermelo, Groningen-Oost, Hardenberg en Hardenberg-Oost.

Voor de opsomming van feitelijke gegevens over ds. Brandes kunnen geïnteresseerden het Handboek van de GKv raadplegen. In dit in memoriam vertel ik liever over persoonlijke belevenissen en ervaringen met hem.

In 1988 kwam dominee Brandes naar Hardenberg. Tjonge, wat kregen we een kasteel van een dominee. Wat een grote man. 1 Samuël 10:23: “Toen hij tussen het volk stond, stak hij met kop en schouders boven al het volk uit.” En wat een stem. De geluidsinstallatie kon wel uit. De keer dat hij over Jona preekte, zagen de kinderen (en eerlijk gezegd ook de volwassenen) met grote, verschrikte ogen Jona al spartelend over de rand van de kansel naar beneden vallen. Ja, dat kon ds. Brandes: beeldend spreken en vertellen, met vuur en passie.

Vuur: dat was een geliefd thema bij Brandes; de schuur of het vuur, daar ging het in zijn preken om. Er moest een keuze gemaakt worden en niet halfhalf. Duidelijkheid was iets wat hem op het lijf was geschreven. Of je nu catechisant was of een ervaren ouderling, Brandes wist je te stimuleren tot het maken van een keuze.

Eind jaren tachtig zat de kerk van Hardenberg, toen nog alleen Hardenberg-Centrum, in een erg belangrijke ontwikkelingsfase. Er was sprake van stormachtige groei. Binnen enkele jaren verdubbelde het aantal leden. Dat stelde de kerkenraad onder leiding van Brandes voor belangrijke keuzes: maken we één grote gemeente of gaan we werken aan doorgaande gemeentevorming? Het werd het laatste. Er zijn sindsdien vier gemeenten ontstaan uit de gemeente Hardenberg-Centrum.

Aan de vorming van dat beleid en aan het proces van uitvoering heeft Brandes een belangrijke bijdrage geleverd. In 1993 werd de gemeente van Hardenberg-Oost geïnstitueerd. Van die gemeente werd dominee Brandes predikant, tot aan zijn emeritaat in 1995.

Hardenberg-Oost bestond in 1993 eigenlijk alleen uit de wijk Baalder. Een gebiedje van circa 900 bij 1400 meter. Een wijk(je) waar Brandes met enige regelmaat op zijn fiets doorheen reed. Met een knipoog sprak hij dan: “Ze hebben allemaal weer kunnen zien hoe actief ik in de wijk was!” Die fiets was een geweldig ‘strijdros’. Met Brandes erop kon je hem gewoon niet missen.

Er zullen ook maar weinig predikanten zijn naar wie een voetbalveld vernoemd is, maar voor Marius Brandes geldt dit wel. Aan de overkant van de pastorie aan de Beekberg is een prachtig gelegen sportveldje. Dat is destijds omgedoopt tot ‘Het Brandesveldje’ en dat is zo tot op de huidige dag.

Brandes: een groot mens, letterlijk en figuurlijk. Wat kon hij, naast verhalen vertellen, uitstekend luisteren in pastorale gesprekken. Dat bleek heel goed als hij in gebed moeiten samen met het gemeentelid bij de Heer bracht.

Groot was hij ook als er meningsverschillen waren. Brandes stak zijn mening niet onder stoelen of banken. Maar altijd was daar allereerst die intense verbondenheid in het gemeenschappelijke geloof, waardoor je samen een pittig gesprek kon hebben en daarna samen een prima een glas wijn kon drinken.

Met waardering, warme gevoelens en met dankbaarheid gedenken we onze grote ds. Brandes. Ons hart gaat uit en onze gebeden gelden onze zuster, mevrouw Debora Brandes. In liefde heeft zij haar plek altijd ingenomen naast haar man onze dominee. Dat kon je gewoon zien. We vragen de Heer voor haar te zorgen en om haar te helpen om te gaan met de leegte die er in haar leven is gekomen.

Ricus Janssen

Meest gelezen

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Jan van der Stoep
  • Column

Toen ik biologie studeerde in Wageningen had ik veel houvast aan het werk van Bob Goudzwaard. Het was begin jaren ’90 en ik maakte me zorgen om de toekomst van de aarde. De kernramp van Tsjernobyl had diepe indruk op me gemaakt. Ook zag ik overal om me heen de biodiversiteit achteruitgaan. 

Lees artikel
Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Pieter Messelink
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

‘Ik wilde de hele wereld redden.’ Marieke zegt het met een glimlach. Dat verlangen is niet verdwenen, maar haar manier van kijken wel. ‘Ik dacht dat God vooral blij met mij zou zijn als ik zoveel mogelijk deed voor Hem en voor andere mensen. Nu ontdek ik dat Hij mij soms juist vraagt om dingen los te laten.’ Het is een zin die samenvat wat er gebeurt bij leden van verschillende kerken in de Noordoostpolder. Dit keer niet het verhaal van één kerk uit een regio, maar het verhaal van mensen uit verschillende kerken ín een regio: Bieneke uit de NGK Marknesse-De Bron, Marieke uit Bant van de NGK Emmeloord-Pro Rege en Petra die in Espel woont en kerkt in een evangeliegemeente op Urk. Ze komen inmiddels bijna een half jaar samen in een leer- en doetraject van Kerkpunt over discipelschap. Het organiserende team verzon er de naam ‘Hoop voor NOP’ voor. Het traject is geen theoretische cursus maar een gezamenlijke zoektocht naar de vraag hoe je Jezus volgt in het gewone leven. Deelnemers komen in twee jaar tijd vier keer bij elkaar en intussen is er contact in kleine groepen.

Lees artikel
De Bergrede (on)navolgbaar?!

De Bergrede (on)navolgbaar?!

Egbert Brink
  • Verdieping

Is de Bergrede navolgbaar? Die vraag dient zich haast vanzelf aan wanneer we Jezus horen spreken. Zijn woorden zijn zo hoog gegrepen, zo radicaal, dat ze ons het gevoel geven dat we een andere wereld binnenstappen. Eerder dan dat we aangesproken worden in onze eigen werkelijkheid. Heb je vijanden lief. Keer de andere wang toe. Wees volmaakt. Het lijkt alsof Jezus een klimaat beschrijft dat wij niet kennen. Een sfeer die eerder bij het paradijs hoort dan bij het leven zoals wij dat dagelijks ervaren. En wie eerlijk luistert, voelt meteen de spanning: dit is toch onmogelijk om na te leven, laat staan vol te houden? Onnavolgbaar!?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief