Column: Bonustijd

‘Ik vind het eigenlijk wel gezellig’, zei haar zachte, schorre stemmetje en haar waterige ogen keken me melancholisch aan. Zieke nummer zeven van ons gezin in de kerstvakantie. Ik was zelf nummer twee en toen ik opgekrabbeld was, vulde ik mijn dagen met het verplegen van andere grieppatiënten. Gezellig?! IJlde ze, mijn lieve meisje met haar vuurrode wangen?

Na maanden buffelen was daar eindelijk de vakantie die ik helemaal vol gepland had met leuke dingen: bezoekjes aan familie, musea, ons lievelingsrestaurant, Ikea, enzovoort. Maar we zaten elke dag thuis met zieken. Er werden meer paracetamoltabletten gegeten dan kerstkransjes. Meer bladzijden gelezen dan kilometers gereden. Meer geslapen dan wakker geweest. Meer pyjama’s gewassen dan gewone kleding. Het kostte mijn onrustige ziel anderhalve week om zich over te geven aan deze slome modus. Ik had soms meer medelijden met mezelf dan met de koortsige zieken in huis, alleen maar omdat ik niet gedaan kreeg wat ik me voorgenomen had.

Er werden meer paracetamoltabletten gegeten dan kerstkransjes

Weet u nog hoe het eerder in december zo sneeuwde en Nederland (inclusief ikzelf, afhankelijk van mijn fiets) logistiek stilstond? Toen werd ik bevangen door een soortgelijke frustratie omdat ik niet kon doen wat ik gepland had. Als wondermiddel uit de hemel las ik in die dagen de verrassende woorden van Jobs vriend: ‘Als Gods stem klinkt, gebeuren er wonderen. God doet wonderen die wij niet begrijpen. Hij zegt tegen de sneeuw: “Val op de aarde” (…) Dan moeten de mensen stoppen met hun werk, dan weet iedereen hoe machtig God is’ (Job 37:5-7 BGT).

God gebruikt het weer om mensen stil te zetten. Misschien dan ook wel deze niet-levensbedreigende griepjes? De Bijbeltekst noemt het een wonder, maar wij zien het eerder zien als een interruptie, een onderbreking. We zien het als een beperking, niet als een kans. Om even te mogen stoppen. Om rust te nemen en te genieten van bonustijd met ons gezin. Hoe hardleers ben ik, als ik twee keer binnen een maand geïnterrumpeerd wordt en nog niet door heb dat een winterstop een zegen is? Gelukkig wees mijn gezellige meisje me erop.