‘Ik geloof dat God nog een plan met mij heeft’

Bert Roos (41) is geboren en getogen in Katwijk. Door een ernstig auto-ongeluk kreeg hij MSA (Multipele Systeem Atrofie), waardoor zijn gezondheid geleidelijk achteruitgaat. Hij zit in een rolstoel, zijn stem wordt zwakker, hij krijgt inmiddels sondevoeding en woont in een verpleeghuis. Toch biedt hij mensen hoop. ‘Ik ben als wrakhout waar andere mensen zich aan vastklampen.’

Bert Roos. (beeld Pieter Kleingeld)

Hoe ben je bij de NGK Oegstgeest terechtgekomen?
‘Een paar jaar geleden was ik opgenomen in verpleeghuis Van Wijckersloot. Een gemeentelid van de NGK Oegstgeest bracht daar als vrijwilliger mensen naar de kerkdienst. Toen ik weer thuis was, bleef hij me bezoeken en reed hij mij iedere zondag naar de kerk. Later werd ik elke week door andere gemeenteleden opgehaald. Ik krijg ook regelmatig bezoek uit de kerk. Mensen zien echt naar elkaar om. Mijn vader zegt altijd: “Zo heeft God de kerk bedoeld.”’

Wat doe je zoal overdag?
‘Ik krijg drie keer per week fysiotherapie en één keer per week logopedie. Ik kijk veel tv. Verder schilder ik ook. Er is een schilderclub in het verpleeghuis en ik schilder regelmatig samen met een gemeentelid.’

Ben je altijd gelovig geweest?
‘Ik ben gelovig opgevoed en ook gedoopt. Het geloof is heel belangrijk voor mij. Toen ik nog gezond was, kreeg mijn vader een aneurysma. Ik ving hem op, mijn moeder belde de ambulance. Ik bad voor mijn vader, maar door mijn gebed bracht de duivel mij aan het twijfelen: je vader gaat het niet redden, hij ziet al helemaal geel… Toen pakte ik een bijbel en elke keer als de twijfel kwam, zei ik: God is genadig. En na de derde keer kwam er rust over me heen.

Ooit zou ik een reiki-inwijding ontvangen. De reikimeester stond achter mij en ik dacht in stilte: ik wil alleen ingewijd worden als dit gebeurt in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest. Later zei de reikimeester: “Ik zag iemand in een wit licht achter je staan, die heel trots naar je keek. Hier kan ik niets mee beginnen.” En de inwijding ging niet door.’

Jij bent iemand die anderen hoop geeft. Hoe komt dat?
‘Dat weet ik eigenlijk niet. Ik ben als wrakhout waar andere mensen zich aan vastklampen. Maar echt begrijpen doe ik het niet. Ik heb wel humor, en humor relativeert. Ik geloof dat God nog een plan met mij heeft, al weet ik niet precies wat voor plan.’

Dat bedoel ik. Mensen zien dat jij geen simpele hoop biedt, maar dat je zelf ook teleurstellingen ervaart.
‘Ja, misschien is dat wel zo. Mijn vader zei ooit: “Weten is makkelijk, geloven is echt heel moeilijk.” Soms voel ik me als Petrus in de golven.’

Toen stak Jezus een hand uit. Gelukkig is geloven ook een geschenk.
‘Inderdaad.’

Voor dit interview is ook gebruikgemaakt van een interview van Marion Kuiper met Bert Roos in de kerkbrief van de NGK Oegstgeest (juni 2018).

Dit interview maakt onderdeel uit van onze extra dikke najaarsspecial over het thema hoop. Benieuwd naar het hele nummer? Bestel nu exemplaren via administratie@onderwegonline.nl.