De vakantiepolitie

Het valt op dat je een verre vakantiereis tegenwoordig moet verantwoorden. Nog niet zo lang geleden maakte je de blits met de gezinsreis naar Sri Lanka die we deze zomer maken. Dat is voorbij. De hoofdredacteur van het Nederlands Dagblad sprak onlangs in zijn hoofdredactioneel commentaar zelfs een zaligverklaring uit over de mens die zijn vakantie ‘creatiever en goedkoper weet te realiseren’.

Ik begrijp het wel. Die vijf retourtjes Amsterdam-Colombo leveren een CO2-uitstoot op van 6,84 ton, maar liefst zeven luchtballonnen vol. Dat vertel je niet met trots tijdens de koffie na de dienst. Natuurlijk kun je je schuld wat wegpoetsen door voor een paar tientjes een soort ‘vliegaflaat’ te kopen en zo te investeren in duurzame energieprojecten. Maar die 6,84 ton broeikasgassen en ultrafijn stof worden binnenkort hoe dan ook de lucht ingeblazen. Voor één ton CO2-uitstoot moeten vijftig bomen een jaar lang groeien, las ik. Oh boy, ik kijk nu graag even de andere kant op.

Laat de vakantiepolitie buiten
onze christelijke gemeenschap

‘Wacht niet op vakanties om alles wat je verlangt te realiseren’, zei de Belgische psychiater Dirk de Wachter even voor de zomervakantie op de Belgische radio. Juist met deze psychiater voorop, als bewonderde vertolker van het ‘gewoon gelukkig zijn’, wordt de doorgeslagen, dwangmatige focus op genieten en (vakantie)geluk de laatste tijd steeds vaker gehekeld. Met een zekere gretigheid zoeken we naar een meer ascetische levenshouding. Dat dit naadloos aansluit op waar het christendom in zijn beste vorm al eeuwenlang voor staat – concentratie op wat werkelijk belangrijk is – is mooi meegenomen. Maar, hadden we die tickets dus beter niet kunnen boeken?

Vergun me daarop simpelweg het antwoord schuldig te willen blijven. Verantwoord met Gods schepping omgaan, net als met geld en materie, kun je niet los zien van het christelijk geloof. Maar laten we de vakantiepolitie liever buiten onze christelijke gemeenschap houden. Waar gedrag en keuzes graadmeter worden voor enig uitgesproken of onuitgesproken oordeel, mag je alert zijn. De Wachter adviseerde in het radioprogramma ‘niet het paradijs te verwachten’. Dat lijkt me een wijs advies. Pak je deze zomer ook het vliegtuig, of kies je voor de fiets? Geniet ervan in dankbaarheid. Mooie vakantie!