Redactioneel: ‘En de zee is er niet meer’

Leendert de Jong | 31 augustus 2019
  • Column

Vakantietafereeltje. De zee, blauw, prettig om naar te kijken. Het niet te volle strand. Rechts zie ik een oude stad. Boven de zee verschijnt om de paar minuten een vliegtuig met nieuwe vakantiegangers. En achter mij zijn de bergen.

Ik word hier blij van. Maar, merk ik gaandeweg, ook stil. Van verwondering. Omdat zee, stad en achterland mooi zijn. Omdat het bijzonder is dat in dit werelddeel zo veel mensen in vrijheid vakantie kunnen vieren. Omdat ik daar één van ben. Maar in die stilte voel ik ook onmacht, boosheid zelfs. Want dit is dezelfde zee als die waarover in 2015 duizenden mensen vanuit vooral Syrië een veilig heenkomen zochten. Het is deze zee waarover vandaag mensen vanuit Afrika de oversteek naar Europa wagen. En er is niemand die klaar staat en zegt: ‘Welkom. Je kunt hier enkele weken blijven. Dan kijken we of er redenen zijn om een vastere plek te krijgen. Zo niet, dan zorgen wij dat je naar een veilige plaats kunt terugkeren.’

Ik word hier blij van

Helaas, zo werkt het niet. Zo werkt het al jaren niet. Neem de duizenden vluchtelingen die in Griekenland en Italië in erbarmelijke omstandigheden in kampen wonen. Nog altijd wachten zij, en die twee landen, op uitvoering van de toegezegde herverdeling van vluchtelingen over alle EU-lidstaten. En net zo vergaat het nieuwkomers die op schepen als de Open Arms doelloos ronddobberen: er is bijna niemand die helpt.

Bij deze donkere kant van juist deze zee past het begin van Prediker 4, dat spreekt over tranen van onderdrukten, over onrecht dat maar niet weggaat. En al kijken wij in Europa daar vaak van weg, het is er wel.

De zee. Met twee gezichten. Mooi, zeker. Donker, dat ook. Vanwege dit laatste, soms ‘dodelijke’ gezicht schrijft Openbaring dat (dit gezicht van) de zee er straks niet meer is. Wat er in ieder geval wel is, is de rivier met water dat leven geeft. Aan die rivier staat een boom waarvan de bladeren vrede aan de volken geven. Op het strand spreek ik de hoop uit dat dit ook vandaag al gebeurt, steeds meer.

Over de auteur
Leendert de Jong

Leendert de Jong werkt in de media en is oud-hoofdredacteur van
OnderWeg.

Meest gelezen

Genesis 3 is een profetische vertelling

Genesis 3 is een profetische vertelling

Ulbe van der Meer
  • Opinie

Honderd jaar geleden sprak de synode van de Gereformeerde Kerken uit dat het spreken van de slang in Eden een zintuigelijk waarneembaar feit was. Ds. Jan Geelkerken zag dat anders en werd uit zijn ambt gezet. Aan dit ‘jubileum’ is tot nu toe slechts een podcast (Dick en Daniel geloven het wel #238) gewijd en een paar verhalen uit de oude doos in het Nederlands Dagblad. Moeten we ervan uitgaan dat het vandaag niet meer zo van belang is hoe je deze tekst leest?

Lees artikel
Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Waarom het begin van Genesis ook over geschiedenis gaat

Koert van Bekkum
  • Verdieping

Verwijst het begin van Genesis naar dingen die zijn gebeurd? Of spreken de hoofdstukken vooral over ons menselijk bestaan als zodanig, en over hoe God redt? Het laatste natuurlijk, aldus ds. Ulbe van der Meer afgelopen mei in dit blad. Laten we het profetisch-symbolische karakter van het paradijsverhaal omarmen. Dan zijn we af van ingewikkelde discussies over historiciteit, leren mensen hoe mooi en krachtig de Bijbel spreekt, en werpen we geen onnodige drempels op voor jongeren en buitenstaanders. 

Lees artikel
Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Waarom in het kerkblad Onderweg mag klinken dat de slang in het paradijs niet sprak

Redactie
  • Redactioneel

Er is alle reden om binnen de Nederlandse Gereformeerde Kerken van gedachten te wisselen over hoe je het begin van Genesis leest en welke plek de zondeval daarin inneemt. Reina Wiskerke besprak in haar column het opinieartikel van dominee Ulbe van der Meer over Genesis 3 (ND 6 juni, link). Ze vroeg zich daarin af waarom Onderweg, maandblad voor de Nederlandse Gereformeerde Kerken (NGK), zijn opvatting ‘dropt’ bij de lezers, zonder reflectie op de noodzakelijkheid, reikwijdte en consequentie van zijn opvatting.

Lees artikel
Het geheim van de kerk

Het geheim van de kerk

Cors Visser
  • Boekbespreking

Het was de ondertitel die me naar dit boek deed grijpen: herontdekken wat de kerk is. Na het omslaan van de laatste bladzijde was er een lichte teleurstelling. Dit boek gaat niet in de eerste plaats over de kerk. Maar naast teleurstelling was er ook een aangename verrassing: Wright werpt nieuw licht op Handelingen en ja, ook een beetje op de kerk. Wat de Britse nieuwtestamenticus doet, is de lezer in iets meer dan 200 bladzijden meenemen door heel Handelingen. Elk hoofdstuk behandelt drie of vier hoofdstukken, met uitzondering van Handelingen 1 en Handelingen 17 – die krijgen beide een eigen hoofdstuk. Door deze aanpak zit er vaart in het boek en komen de kwaliteiten van Wright naar voren: grote lijnen trekken en vergelijkingen maken met andere Bijbelboeken en verhalen. Voor mensen die Tom Wright doorgaans wijdlopig en ongestructureerd vinden – zoals ikzelf – is dit boek een stuk prettiger leesbaar. Een aantal hoofdthema's uit eerder werk komt voorbij: de nadruk op de opstanding van Jezus, het koninkrijk van God en de ontmoeting van hemel en aarde. Via Handelingen valt daar weer nieuw licht op.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief