Kinderbuddy’s in Ureterp

Praktijkcentrum | 20 december 2019
  • Praktijklokaal

Begin 2019 woedde er in het Nederlands Dagblad een klein stormpje over de vraag of het wel zo handig is om kinderen tijdens de kerkdienst een eigen verwerking aan te bieden buiten de kerkzaal. Enkele schrijvers zetten vraagtekens bij deze steeds meer voorkomende praktijk. In de GKv Ureterp was net in 2018 een leerlijn voor de hele gemeente gemaakt en daarbij is gekozen voor kinderbuddy’s in plaats van kinderclub. Want, vertelt buddy Alies Veenstra, ‘we willen de kinderen graag in de kerk houden, zodat ze ook wennen aan de taal en de gebruiken in de kerk. En, niet te vergeten, leren de dienst uit te zitten.’

Elk kind heeft een eigen boekje, waarin de buddy elke week vragen en opdrachten schrijft.

Elk kind heeft een eigen boekje, waarin de buddy elke week vragen en opdrachten schrijft.

Het is eigenlijk een heel eenvoudig systeem. Elk kind in de leeftijd van groep vier tot en met groep zeven heeft een speciaal boekje, waarin de buddy enkele vragen en opdrachten schrijft, bij voorkeur een beetje creatief en toegespitst op het kind voor wie het boekje wordt klaargemaakt.

Voorgangers worden uitgedaagd om tijdens de preek een vraag te stellen. Het antwoord daarop kan in het boekje geschreven worden. Het vraagt van de voorgangers wel wat extra: op vrijdag moet al de preek voor zondag bekend zijn.

De kinderen pakken het boekje voor de dienst uit het postvakje en vullen het tijdens de dienst in. Daarna leveren ze het boekje weer in en de kinderbuddy kijkt het na. Dat betekent ook: complimentjes geven. Het inleveren kan direct na de dienst, maar soms maken de kinderen de opdrachten thuis nog even af en komen ze het boekje brengen.

Het is de bedoeling dat de buddy een vertrouwensband ontwikkelt met het kind. Daarom mag ook niet iedereen zo’n boekje inkijken. Vertrouwelijkheid moet gewaarborgd zijn, zo wordt benadrukt.

Elke buddy heeft zo’n drie tot vijf kinderen onder de hoede. Vaak hebben ze zelf kinderen in de dezelfde leeftijd, maar ook pakes en beppes kunnen meedoen, al gebeurt dat nog niet veel. Alies Veenstra: ‘We hopen dat op deze manier binnen de gezinnen doorgesproken wordt over de zondag. Het is niet de bedoeling dat we de ouders voorbijgaan, maar dat we het gesprek stimuleren.’ Voor de heel jonge kinderen is er overigens wel een crèche met inhoud, elke veertien dagen. En voor de kinderen van de groepen vier tot en met zeven is er elke maand ook nog kidsclub. Thema’s uit de Bijbel krijgen daar aandacht, maar ook bijvoorbeeld de gang van zaken tijdens de eredienst.

Deze manier van werken past heel goed in een kleine gemeente met een beperkt aantal jonge kinderen.

Over de auteur
Praktijkcentrum

Het Praktijkcentrum (GKv) ondersteunt en begeleidt kerken bij het gemeente-zijn in een geseculariseerde cultuur. Zie www.praktijkcentrum.org.

Meest gelezen

Gods blik op migratie

Gods blik op migratie

Koert van Bekkum
  • Column

En weer was er gedoe in Ter Apel. Houdt het dan nooit op? Nee, zolang de volken woeden – elders door oorlog en uitzichtloosheid, of hier met verzet tegen asiel als electoraal verdienmodel – zijn we er niet vanaf. Gelukkig beschikken Bijbellezers in Genesis 10 over een breder perspectief op geopolitieke verschuivingen en migratie. Deze ‘volkerentafel’ vertelt over de afstammelingen van Noachs zonen, Sem, Cham en Jafet. Nu is Genesis 10 vaak gebruikt voor een nogal statisch beeld van landen en volken. God lijkt ieder volk immers een vaste plek te geven. En inderdaad biedt het geslachtsregister een soort wereldkaart. Maar de tekst doet meer, er zit beweging in.

Lees artikel
Begin van Genesis – geschiedenis?

Begin van Genesis – geschiedenis?

Mark Janssens
  • Opinie

Ik geloof dat het begin van de Bijbel fundamenteel is. Niet voor niets opent de Bijbel met deze hoofdstukken. Is het begin van de Bijbel geschiedenis in onze westerse zin verstaan? Dat is de vraag in het artikel van collega Ulbe van der Meer (‘De slang heeft niet gesproken’, Onderweg, mei 2026) en de reacties daarop in het nummer van juli 2026. Waarbij geschiedenis vooral betrekking heeft op feiten en concrete gebeurtenissen. Dan kun je aan de ene kant of aan de andere kant uitkomen, al dan niet met voorzichtigheid en nuances. 

Lees artikel
Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Predikantsprofiel: Bob Wielenga

Jan Mudde
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

De afstand tussen Bob Wielenga en mij bedraagt ongeveer 9.300 km als we met elkaar beeldbellen via de smartphone van zijn vrouw Geertje. Vanaf 1980 woont en werkt Bob namelijk in Zuid-Afrika als zendeling, predikant en theoloog – Bob is tweemaal gepromoveerd aan de Universiteit van Zuid-Afrika te Pretoria. Sinds 2002 is hij met emeritaat, maar tot voor kort schreef en publiceerde hij volop. Momenteel is hij nog als docent verbonden aan het KwaZulu-Natal Missionary and Bible College. We hebben een gesprek waarin het woord ‘afstand’ de rode draad is.

Lees artikel
De mythe van de schuldige omstander?

De mythe van de schuldige omstander?

Louren Blijdorp
  • Boekbespreking

De Breepleinkerk in Rotterdam siert de cover van het indrukwekkende boek van Geert Hovingh. In die kerk verborgen de latere Kamper ethicus dr. Gerrit Brillenburg Wurth en zijn vrouw Gerda van Leeuwen samen met kostersechtpaar Jacobus en Annigje de Mars-Ouwens, 34 maanden lang zeven joodse onderduikers. Een van hen werd geboren tijdens de onderduik, in de kosterswoning. Het is een van de bijna onuitputtelijke hoeveelheid verhalen die Hovingh op tafel heeft gelegd.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief