Redactioneel: Woede

Of de straks te citeren spreuk van kerkvader Augustinus is, weet ik niet zeker. Zelf vond ik die niet onder zijn naam; her en der wordt gedaan alsof. Ik doe dat ook, belangrijker is de inhoud. De spreuk is deze: ‘Hoop heeft twee prachtige dochters: woede en moed. Woede om hoe dingen gaan, moed om dingen beter te maken dan ze zijn.’

Woede, geen fijne kop. Maar woede of boosheid mag er zijn. Ik voel die soms. Over uitlatingen van Trump tijdens zijn coronabesmetting. Over de dertig personen per kerkdienst als resultaat van overleg tussen kerken en overheid. Waarom maakten kerken zich niet heel sterk voor bijvoorbeeld honderd, een aantal dat nog ergens over gaat en – ook grotere – kerken helpt? Zoals ik ook boosheid voelde bij het nieuws over de vlucht naar Lesbos van Wij gaan ze halen. Een indringende actie, ook al was die qua resultaatverwachting best ondoordacht. Maar boos werd ik over de opmerking van een Griekse functionaris dat zoiets alleen ‘vanuit een overheid’ kan. Alsof het goede per definitie van overheden te verwachten is.

Alsof het goede per definitie van
overheden te verwachten is

Los van het voorgaande: feitelijk heb ik een andere aanleiding om Augustinus te citeren. Die ligt in de beeldspraak die recent te horen was op de GKv-synode die het m/v-besluit bekrachtigde. Voorstanders benadrukten dat de lijn van openstelling niet de enige exegese is. Waarop deze beeldspraak passeerde: ‘de ene groep loopt links, de andere rechts. Zoiets is niet erg, als zij maar samen oplopen’.

Toen struikelde ik. Links en rechts, dat doet mij aan kampen denken, de reuk ervan is politiek. Is het niet veel mooier om in plaats van locatieverschil in termen van gevoelsverschil te spreken? Dan voelen tegenstanders van openstelling primair boosheid: is het legitiem dat de Bijbel nu heel anders gelezen wordt? Bij de anderen overheerst het gevoel van moed: we werken eraan om dingen anders te laten verlopen dan tot nu toe. En samen staan ze voor hoop. Dan kom je er wel, alleen al omdat je allebei goede hoop hebt dat dit lukt. En omdat je samen gelooft in God die hoop geeft. Omdat Hij liefde is en geloof geeft.