Ben jij vrij in jouw kerk?

Bij God mag je zijn wie je bent, is de unieke boodschap die klinkt in de kerk. Je bent bevrijd en daardoor vrij om God en de ander lief te hebben. Mooi verwoord, maar hoe beleven kerkleden die boodschap: voelen ze zich vrij op hun eigen kerkvloer? Joanne en Joost spreken zich hierover uit.

‘Op controversiële thema’s merk ik dat
mijn kerk worstelt met vrij zijn’

Joanne Treurniet (22), lid van GKv Vlaardingen.

(beeld PCH-Vector/iStock)

Joanne: ‘Ik zie vrijheid vooral als bevrijding van schuld en verplichting om me aan dingen te houden. Zo wordt dat ook gepreekt in de kerk. In de Bijbel staat dat je niet zomaar doet wat je wilt, maar dat je God volgt. Ik denk dat er vanuit de kerk wel op ingezet wordt om die vrijheid niet te misbruiken. Elke week wordt de wet bijvoorbeeld voorgelezen in onze gemeente. Ik beleef dat niet zo zeer als waarschuwing, maar als oproep om deze regels te volgen, want hiermee kun je je liefde tonen. We lezen ook altijd de samenvatting van de wet: heb God lief boven alles en je naaste als jezelf. De interpretatie van de wet wordt uitgelegd in de preken en in de Catechismus. Niet om te oordelen, maar als leidraad.

Ik voel me vrij in onze gemeente, omdat ik het meestal eens ben met de leefregels die er uitgedragen worden. Als ik het anders doe, voel ik me schuldig. Ik haal bijvoorbeeld weleens boodschappen op zondag en laatst bedacht ik me dat dit eigenlijk helemaal niet nodig is. Dat kan ook anders. Bij mij in de kerk proberen de meesten op zondag geen boodschappen te doen. Ik voel me niet veroordeeld als ik dat wel doe, maar ik denk er wel over na. Als ik ervan overtuigd ben dat ik het anders kan doen, dan maak ik me niet druk om wat anderen vinden.

Op controversiële thema’s merk ik wel dat mijn kerk worstelt met vrij zijn en liefhebben. Over homoseksualiteit staan enkele korte dingen in de Bijbel die je kunt zien als voorschrift. Maar dat is niet altijd eenduidig, vind ik. Op de ene plek staat dat je met een homoseksuele geaardheid geen relatie aan zou moeten aangaan en op de andere plek staat dat je vrij bent en in liefde mag leven. Mensen die homoseksueel zijn, vinden het lastig dat er mensen in de kerk zijn die daar moeite mee hebben. We zitten in een proces om daarover na te denken, maar mensen ervaren dit hele proces niet altijd als vrij of liefdevol.’

‘We zijn niet bang om dingen los te laten’

Joost Kool (45), lid van de Vrije Evangelische Gemeente in Geldermalsen.

Joost: ‘Iemand uit onze gemeente heeft contact gekregen met een gezin in Albanië en dat gezin ondersteunen we nu. Dat vind ik liefde tonen vanuit de kerk. We zorgen dat er goederen die kant op gaan, zoals in november 2019 toen er een zware aardbeving was. Ook jongeren uit de gemeente zijn een keer meegegaan naar dat gebied.

Ik vind het mooi dat we regelmatig een jeugddienst hebben die helemaal georganiseerd wordt door de jeugd. We zijn niet bang om dingen los te laten en de controle uit handen te geven. Dat ervaar ik als vrijheid – er is vertrouwen. Ook in andere zaken zie ik die vrijheid terug. Onze sprekers hoeven niet per se opgeleid te zijn tot voorganger, het mag ook gewoon iemand uit de gemeente mag zijn.

Liefde is het met elkaar verbonden raken door mee te leven en samen te bidden. Dat doen we bijvoorbeeld in de kerkdienst, er heerst een open en informele sfeer. In deze coronatijd is dit helaas lastiger, we hebben nog wel de kringen waarin we elkaar ontmoeten, maar ik zie dat niet iedereen hieraan trouw deelneemt. Als dit zo doorgaat, kan de onderlinge verbondenheid wegebben. Ik ervaar de kring zelf als een mooie plek om met elkaar mee te leven en samen te bidden, ook in deze lastige tijd. Onze zoon gaat niet meer naar de kerk, maar nog wel naar een christelijke studentenvereniging, we kunnen dat delen en daarvoor samen bidden. Dat bemoedigt mij.

Onze gemeente kent niet allerlei voorschriften, maar wel een gerichtheid op Christus. We ontvangen de aanmoediging om actief met het geloof bezig te zijn en gaan met elkaar in gesprek over Bijbelse normen en waarden. Ik ben het vaak eens met hoe er over het algemeen in de gemeente gedacht wordt. Daarom ervaar ik weinig belemmering in mijn vrijheid, maar dat kan natuurlijk bij anderen anders zijn. Ik snap dat goed, misschien ook wel, omdat we indertijd zelf vanuit een PKN-gemeente zijn overgekomen. Niemand hoeft de keuze te maken die in de gemeente gemaakt wordt, je bent vrij om naar een andere kerk te gaan.’