Column: Het allerbelangrijkste

Dicky Nieuwenhuis | 3 april 2021
  • Column

Daar zat Coen, mijn negenjarige jongste. Op een stoel bij het ziekenhuisbed, luisterend naar zijn opa. Lichtblauw mondkapje voor, grote lichtgele schort over zijn wintertrui en knalblauwe plastic handschoentjes aan. Stil en een beetje verlegen. Dit beeld omvat voor mij alles wat corona bracht in het afgelopen jaar, zowel het goede als het verdrietige. Ik ben een optimistisch en flexibel ingesteld mens. Dus toen corona de Nederlandse samenleving tot stilstand bracht, laveerde ik moeiteloos mee met de gewijzigde omstandigheden.

Tot het bericht binnenkwam dat mijn schoonvader positief was getest. Met zijn 85 jaren behoorde hij tot de risicocategorie. Maar dankzij zijn redelijk goede conditie hoopten wij dat hij erdoorheen zou komen. Mijn schoonvader behoorde tot de categorie licht-neurotische mensen. Zes keer rond de auto lopen of de lichten wel écht waren gedoofd. Hij hield zijn leven graag onder controle. Des te opzienbarender was het hoe ontspannen hij de coronamaatregelen opnam. Rustig paste hij zijn leven aan. Hooguit zei hij iets vaker tegen zijn kinderen: ‘Als er iets is, zeg het nu. Nu kan het nog.’

‘Als er iets is, zeg het nu. Nu kan het nog’

Binnen enkele dagen werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Op de derde dag bracht een arts de boodschap. ‘Meneer Voordijk, ik heb slecht nieuws. U gaat vandaag of morgen overlijden.’ Na een korte stilte reageerde hij: ‘Daar schrik ik van, dokter. Maar ik kan het ook in perspectief zien, want ik ga naar mijn hemelse Vader.’

Enkele uren later zat ik daar met de ingepakte Coen. De 85-jarige nam als een Jakob afscheid van zijn jongste kleinzoon. ‘Ik hoop dat je veel succes hebt in je leven, Coen. Maar vergeet nooit het allerbelangrijkste. Blijf dicht bij Jezus.’ Vier uur later overleed mijn schoonvader.

Nooit eerder zag en voelde ik hoe essentieel het is voorbereid te zijn op je dood. En hoe heilzaam dat is voor de achterblijvers. Mijn schoonvader – die dorpsdominee was in Oldebroek – hield in die laatste uren misschien wel de belangrijkste preek van zijn leven. Als je leeft in vrede met God en de mensen, kun je alles aan, zelfs de dood.

Over de auteur
Dicky Nieuwenhuis

Dicky Nieuwenhuis is directeur van SeeYou Foundation.

Meest gelezen

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Behulpzaam advies over omgang met groeiende diversiteit in NGK

Louren Blijdorp
  • Kerkelijk leven
  • Ruimte en richting

In de eerste aflevering van deze rubriek is aan vier intensief betrokken NGK-predikanten gevraagd hoe de synodebesluiten bij henzelf en in hun gemeente zijn gevallen. Daaruit bleekt dat er grote verschillen tussen gemeentes ontstaan. In de tweede aflevering is aan drie hoofdrolspelers ter synode toelichting gevraagd op keuzes en besluiten. In deze derde aflevering vragen we aan René de Reuver, voormalig scriba van de Protestantse Kerk in Nederland hoe hij ontwikkelingen in de NGK ziet en wat hij ons zou willen meegeven.

Lees artikel
Kerknieuws mei 2026

Kerknieuws mei 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Kerknieuws van mei 2026 in Magazine Onderweg. Het beroep dat de gemeente van Langerak op ds. Gert Meijer uitgebracht heeft, heeft hij aangenomen. Ds. Meijer stond sinds 2017 in de NGK Zuidlaren-Kandelaarkerk. De NGK Zwolle-Plantagekerk, een gemeente met ruim 1.000 leden, heeft een beroep gedaan op ds. Reinier Kramer (46 jaar). Kramer is momenteel als enige actieve gemeentepredikant verbonden aan de ruim 1.200 leden tellende samenwerkingsgemeente CGK-NGK Deventer. Hij is sinds 2,5 jaar werkzaam in Deventer. Kramer was eerder vier jaar verbonden aan Spakenburg-Zuid en vijf jaar aan Bergentheim-De Hoeksteen. De Plantagekerk is vacant sinds het vertrek van ds. Jos Douma in 2025.

Lees artikel
Predikantsprofiel: Koos Jonker

Predikantsprofiel: Koos Jonker

Marinus de Jong
  • Kerkelijk leven
  • Predikantsprofiel

‘Het predikantschap is voor mij geen baan, het is een roeping.’ Zijn roeping loopt als een rode draad door het gesprek met ds. Koos Jonker. Hij is predikant in hart en nieren. Maar die roeping kwam niet vanzelf. Zijn Zuid-Afrikaanse accent verraadt meteen dat die weg op zijn minst één landsgrens overging. Meer dan eens ging dat als bij Mozes en Jeremia: tegen zijn eigen wil. Deze roeping geeft diepe vreugde, soms veel plezier, maar kost ook wat, zo blijkt.

Lees artikel
Als schaduwen over de wereld vallen

Als schaduwen over de wereld vallen

Louren Blijdorp
  • Verdieping

De tijden zijn somber en ernstig. Oorlogen zijn niet meer ver weg en de wankelende wereldorde geeft een sluimerende onzekerheid. Ook in het nog altijd ongekend welvarende en vredige westen van Europa knaagt het: trollenlegers, hackers, mysterieuze drones dringen ons continent binnen. Het leidt tot groeiend onbehagen, polarisatie, bedreiging van de rechtstaat. En dan klopt ook nog de klimaatcrisis onverbiddelijk aan. Die nog veel existentiëlere dreiging die de randvoorwaarden van ons bestaan zelf bedreigt wordt haast vergeten. Maar ook die slapende reus morrelt aan de bedrieglijke rust van Noordwest-Europa.

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief