Column: Het allerbelangrijkste

Dicky Nieuwenhuis | 3 april 2021
  • Column

Daar zat Coen, mijn negenjarige jongste. Op een stoel bij het ziekenhuisbed, luisterend naar zijn opa. Lichtblauw mondkapje voor, grote lichtgele schort over zijn wintertrui en knalblauwe plastic handschoentjes aan. Stil en een beetje verlegen. Dit beeld omvat voor mij alles wat corona bracht in het afgelopen jaar, zowel het goede als het verdrietige. Ik ben een optimistisch en flexibel ingesteld mens. Dus toen corona de Nederlandse samenleving tot stilstand bracht, laveerde ik moeiteloos mee met de gewijzigde omstandigheden.

Tot het bericht binnenkwam dat mijn schoonvader positief was getest. Met zijn 85 jaren behoorde hij tot de risicocategorie. Maar dankzij zijn redelijk goede conditie hoopten wij dat hij erdoorheen zou komen. Mijn schoonvader behoorde tot de categorie licht-neurotische mensen. Zes keer rond de auto lopen of de lichten wel écht waren gedoofd. Hij hield zijn leven graag onder controle. Des te opzienbarender was het hoe ontspannen hij de coronamaatregelen opnam. Rustig paste hij zijn leven aan. Hooguit zei hij iets vaker tegen zijn kinderen: ‘Als er iets is, zeg het nu. Nu kan het nog.’

‘Als er iets is, zeg het nu. Nu kan het nog’

Binnen enkele dagen werd hij opgenomen in het ziekenhuis. Op de derde dag bracht een arts de boodschap. ‘Meneer Voordijk, ik heb slecht nieuws. U gaat vandaag of morgen overlijden.’ Na een korte stilte reageerde hij: ‘Daar schrik ik van, dokter. Maar ik kan het ook in perspectief zien, want ik ga naar mijn hemelse Vader.’

Enkele uren later zat ik daar met de ingepakte Coen. De 85-jarige nam als een Jakob afscheid van zijn jongste kleinzoon. ‘Ik hoop dat je veel succes hebt in je leven, Coen. Maar vergeet nooit het allerbelangrijkste. Blijf dicht bij Jezus.’ Vier uur later overleed mijn schoonvader.

Nooit eerder zag en voelde ik hoe essentieel het is voorbereid te zijn op je dood. En hoe heilzaam dat is voor de achterblijvers. Mijn schoonvader – die dorpsdominee was in Oldebroek – hield in die laatste uren misschien wel de belangrijkste preek van zijn leven. Als je leeft in vrede met God en de mensen, kun je alles aan, zelfs de dood.

Over de auteur
Dicky Nieuwenhuis

Dicky Nieuwenhuis is directeur van SeeYou Foundation.

Meest gelezen

Huis op een rots

Huis op een rots

Redactie
  • Redactioneel

Staat er eigenlijk iets spannends op de agenda van de synode? Deze maand komt de synode voor het eerst bij elkaar voor een introductieweekend. Daarna volgen in oktober een bidstond en een opening en vervolgens zijn er 8 vergaderdagen verspreid over november ’26 tot maart ‘27. 56 afgevaardigden hebben de schone taken om een stevige stapel beleidsrapporten door te nemen en daar besluiten over te nemen. 

Lees artikel
Kerknieuws september 2026

Kerknieuws september 2026

Redactie
  • Kerknieuws

Lees hier het kerknieuws van de Nederlandse Gereformeerde Kerken, september 2026. Ds. Hans Riemer, verbonden aan NGK Den Haag-Morgensterkerk heeft het beroep dat de NGK Voorburg-Franse Kerk op hem heeft uitgebracht aangenomen. De gemeente in Voorburg telt ruim 150 leden. Eerder was ds. Riemer predikant van GKv, later NGK, Langerak. 

Lees artikel
Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Kerkvernieuwing – is dat mogelijk?

Hans Schaeffer
  • Opinie

De kerk is Gods werk. Dat is een van de massieve kernovertuigingen van gereformeerde theologie. Zo hoog zet de Heidelbergse Catechismus ook in: ‘Dat de Zoon van God … Zich een gemeente … vergadert, beschermt en onderhoudt. Hij doet dit door zijn Geest en Woord.’ (Zondag 21, v/a 54). Kerk-zijn is voluit Gods werk. Tegelijk is je ervaring soms heel anders. Het is evengoed mensenwerk, met alle spanningen en gedoe die dat oplevert. Precies de spanning tussen Gods werk en mensenwerk maakt kerkvernieuwing als thema urgent. Hoe zit dat? En hoe ziet dat eruit in de praktijk? 

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief