In memoriam ds. Ties van Veelen

Op 12 mei 2021 overleed ds. Ties (Martinus) van Veelen, bijna 93 jaar oud. Zijn neef en collega ds. Piet van Veelen schrijft een in memoriam.

Ds. Ties van Veelen.

Het overlijdensbericht vermeldde het volgende: ‘Met Ties verliezen wij iemand die genoten heeft van het leven. Hij was een dienaar van het woord van God. Als woordkunstenaar gaf hij daar zijn eigen invulling aan. Met humor en zijn eigen wijsheid. Met speels gemak zette hij de regels en rituelen naar zijn hand. Zijn preken was spreken met zijn publiek. Woorden geven aan de vragen van het leven. Het spreken werd steeds moeilijker. Hij heeft zijn laatste woorden nu gesproken. Het woord is nu aan ons.’

Leger

Ties bezocht aanvankelijk de ‘Kweekschool met den Bijbel’ in Rotterdam met de wens leraar Duits te worden, maar een vriend, Karel Smouter, moedigde hem aan theologie te gaan studeren en voor het predikantschap te gaan. Zodoende werd hij in 1957 bevestigd als predikant van de Gereformeerde kerk (vrijgemaakt) te Tiel/Zaltbommel door ds. C. van Leeuwen en deed hij intrede met een preek vanuit Jeremia 1:12. Ties was op 4 april van dat jaar in het huwelijk getreden met Nel Spoelstra; hun huwelijk werd gezegend met twee dochters en een zoon.

Drie jaar later werd hij gewezen op het tekort aan predikanten in het leger. Hij wist zich geroepen en werd eind 1960 aangesteld als legerpredikant. Binnen de krijgsmacht maakte hij kennis met veel verschillende geloofsopvattingen, waardoor zijn blik op de kerk verbreed werd. Van 1960 tot aan zijn emeritaat in 1984 diende hij in het leger, aanvankelijk verbonden aan de gemeente van Steenwijk en later aan de Nederlands Gereformeerde Kerken. In 1966 werd hij één van de ondertekenaars van de Open Brief. Enkele maanden geleden, begin 2021, werd hij geïnformeerd over een voorstel betreffende een aanstaande spijtbetuiging van de GKv-synode naar aanleiding van het synodebesluit uit 1967 dat de schrijvers van deze brief veroordeelde.

Preken

Ook na zijn emeritaat bleef Ties preken, hoewel hem dat moeite kostte. Lange wandelingen hielpen hem zijn preken vorm te geven. Die moeite werd vergroot doordat hem in 1990 een herseninfarct trof, waardoor hij zich ook wat meer terugtrok uit allerlei activiteiten. Een periode van revalidatie hielp hem het woord weer wat beter te kunnen voeren. Als hij ergens een preekbeurt had, vertrok hij in alle vroegte van huis om zich ergens in de buurt van de preekplaats in alle rust te kunnen voorbereiden. Hij genoot er ook van dat hij een Nederlandstalige gemeente in Spanje kon dienen, waar hij samen met zijn vrouw Nel enkele maanden verbleef.

Dominee Ties van Veelen, de dominee met hoogtevrees. Zo herinneren velen zich hem. Hij hield niet van hoge kansels en tegelijk was dit tekenend voor hoe hij Gods Woord tot klinken bracht: kort, eenvoudig en met twinkelende ogen. Hij bracht het evangelie met vreugde.