Zingen over geluk-de Catechismus op muziek gezet

 GKv-predikant Robert Roth dichtte enkele jaren geleden een liederen bij de Heidelbergse Catechismus. Belangrijk motief was dat in de gereformeerde traditie het Woord lang centraal heeft gestaan waardoor andere zintuigen ondersneeuwden. Roth noemt zijn project ‘Zingen over geluk’. Vier componisten zetten zijn teksten op muziek. Af en toe komen dichter en componisten bij elkaar om de liederen samen te zingen, van commentaar te voorzien en door te praten over geloof, inspiratie en zintuigen. Een impressie van een ontmoeting.

Peter: ‘Ik merkte al componerend dat jouw verzen, Robert appelleren aan gevoel, kijken en tasten. Ik denk bijvoorbeeld aan de zin uit een refrein dat David de Jong op muziek zette: “Ik kan weer liefhebben.” Dit maakte indruk op mij.’
Arjen: ‘Dat vind ik het sterke van de liederen. De tekst past bij de tekst van de Catechismus die per slot van rekening met troost begint. Het lijkt alsof je troost en geluk door de hele liederencyclus geweven hebt. Is dat een bewuste keuze geweest?’
Robert: ‘In mijn vorige gemeente zei iemand dat ik in mijn preken op twee gedachten hinkte. Aan de ene kant die van zonde en schuld en aan de andere kant de bevrijding. Ik vond dat maar raar. In gesprek met haar kwam ik erachter dat zonde en bevrijding wel bij elkaar horen, maar dat schuld er door Christus radicaal uit wordt weggenomen. Dat verdiepte mijn geloof waardoor er veel meer ruimte en blijdschap in mijn leven ontstond. Het was voor mij aanleiding om de Catechismus opnieuw te lezen. Ik ontdekte dat het de sleutel is die de catechismus aanreikt, maar ik stond er nu veel vrijer in. Dat heb ik voor ogen gehouden bij het schrijven van de liedteksten.’

Peter: ‘Gevoel was door de te strenge catechismuspreken min of meer taboe in de GKv. Ik heb daar ook last van gehad en een hekel aan de Catechismus gekregen. In de liederen die jij maakte, spat het gevoel er juist af. Daardoor ben ik weer sympathieker gaan denken over de Catechismus. Mijn aversie is daardoor zo ver verdwenen dat ik jouw liederen op muziek durfde te zetten.’
Robert: ‘Belijden vind ik mooi, maar als ik het zelf ga verwerken, wordt mijn taal communicatief. Belijden als alleen naspreken vind ik niet zo interessant. Als ik ga zingen, dan komen er bij mij andere woorden op, waarmee ik me verhoud tot de catechismus. Dan krijg je een levende omgang en daarin resoneren mijn gevoel, mijn vragen, mijn angst en mijn vreugde.’

David: ‘Ik vind dat jouw kracht. Jij schrijft impressies bij de tekst van de Catechismus. Als middel om geloofsinhouden over te dragen zijn jouw teksten misschien niet zo geschikt. Maar je hebt wel vaak een mooie metafoor, zoals “de Christusmantel”. Dat is een heel mooie vertaling van Zondag 23. Dan wordt het een kwestie van die mantel aantrekken. Het kan voor veel mensen een manier zijn om de Catechismus te herontdekken.’

Zondag 23

De stem van mijn geweten klinkt nog na,

ze klaagt me aan,

ze kent vaak geen genade

en ziet niet wat ik om mijn schouders draag.