Een kijkje achter gesloten deuren: Katwijk

Pieter Kleingeld | 10 februari 2023
  • Interview
  • Thema-artikelen

Op 4 september 2011 sloot de NGK Katwijk haar deuren. Ruim twaalf jaar later blikken Hans en Ria Peereboom terug, samen met Peter Strating, ooit zelf predikant van die gemeente en met Pieter Kleingeld, predikant van de NGK Oegstgeest, waar Hans en Ria nu lid van zijn.

Wanneer dachten jullie: nu moet er iets gebeuren?

‘De NGK Katwijk had jarenlang rond de honderdtwintig tot hondervijftig leden. Een aantal mensen vervulde veel taken en dat ging. Maar toen jonge gezinnen die zich met hart en ziel inzetten vertrokken, beseften we dat we het niet zouden redden als gemeente als we op dezelfde voet zouden doorgaan. Die momenten waren best zwaar’, vertelt Hans. ‘Ik was teleurgesteld. Ik was kerkenraadsvoorzitter, deed de website, het kerkblad, ging geregeld voor in de dienst en was koster. Ria was penningmeester, voorzitter van de commissie van beheer en deed allerhande secretariële werkzaamheden. Eerst waren er veel andere gemeenteleden met wie we het werk deelden, maar dat werd steeds minder.’

Er verschijnt emotie op het gezicht van Hans: ‘Ik dacht vooral aan de mensen die niet zo gemakkelijk aansluiting zouden vinden bij een andere gemeente. Door de jaren heen had een aantal mensen onze gemeente gevonden die elders op de een of andere manier buiten de boot waren gevallen. We hadden in een dorp met veel en vooral grote kerken dus toch een functie. Hoe moest het met hen? Toen jonge gezinnen vertrokken, moest er echt wat gebeuren.’

En toen?

‘Na het vertrek van Luc Compagnie, die later onze laatste predikant bleek, hing opheffing van de gemeente onuitgesproken in de lucht. Later werd het ook hardop gezegd. We hebben toen onder andere Peter Strating uitgenodigd om samen met ons in een vijftal avonden na te denken over alternatieven. Wie weet, kon het tot een missionair initiatief komen. De conclusie? We waren het erover eens dat we het samen goed hadden en het liefst ook samen goed wilden houden, we waren dankbaar voor de kerkdiensten. Maar samen voor een missionaire koersverandering kiezen, dat lag voor ons niet in de lijn van een gemeente die vooral uit vijftig- en zestigplussers bestond. Dat konden we niet. Misschien ook, omdat we allemaal verschillende mensen met eigen meningen waren. Voor sommige mensen was een mogelijke verandering ook bedreigend. We hebben eens een paar honderd folders verspreid, maar daarop kwamen maar twee mensen af.’

Hoe ervoeren jullie de periode die daarop volgde?

‘Eigenlijk was het overzichtelijk. Wanneer we de ambten niet meer konden vervullen, moesten we onszelf opheffen. Bijna een jaar van tevoren zagen we dat moment aankomen. In de winter van 2010 en 2011 begonnen we samen met gemeenteleden andere kerken te bezoeken. We wilden iedereen een plek geven. We beseften ook: er zijn in Katwijk zoveel kerken. We hebben een zorgvuldig proces gehad; het besluit ging rustig, we konden mensen meenemen. Tegelijkertijd: wanneer je in een nieuwe gemeente komt, moet je je daar welkom weten en thuis gaan voelen. Dat was niet voor iedereen even gemakkelijk. Wij zijn samen met een flink deel van de gemeente lid geworden van de NGK Oegstgeest en omstreken. We hebben niet meteen taken opgepakt. We hadden ook tijd nodig om te rouwen. Opheffen van de gemeente was een stap die we moesten zetten, maar niet wilden.’

En nu?

‘Het gaat niet om aantallen. De NGK Oegstgeest is veel groter, maar ook daar hebben we ons eigen groepje gevonden dat zeker niet alleen uit Katwijkers bestaat. De gemeente komt wat ongeorganiseerd over; misschien konden we juist daardoor weer taken oppakken. Af en toe spreken we mensen die lid waren van de NGK Katwijk over de tijd toen. Soms hebben we heimwee, missen we dat kleine kerkje nog steeds. In Oegstgeest is het fijn om elke zondag al die kleine kinderen te zien. Vroeger zou ik me geërgerd hebben aan tieners op hun telefoon, nu ben ik dankbaar dat ze er zijn. Ik vraag me ook af of in andere kerken in Katwijk wel zoveel aandacht is voor de jongeren als we nu ervaren in onze gemeente in Oegstgeest.’

Soms hebben we heimwee, missen we dat kleine kerkje nog steeds

Opbouw heeft in 2011 een aantal mensen uit de NGK Katwijk geïnterviewd naar aanleiding van de opheffing van de gemeente. Het artikel is ook online terug te vinden in het archief van Onderweg (www.onderwegonline.nl/opbouw-archief: jaargang 55, nummer 14).

 

Over de auteur
Pieter Kleingeld

Pieter Kleingeld is predikant van de NGK Oegstgeest.

Meest gelezen

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Docentenprofiel: Cornelis Hamstra

Lyanne De Haan-Wilts
  • Docentenprofiel
  • Kerkelijk leven

Cornelis Hamstra werd al eerder geïnterviewd door Onderweg. In het julinummer sprak Louren Blijdorp al met Cornelis Hamstra over de plek van de hbo-theoloog in de NGK. Nu spreek ik Cornelis over zijn werk als docent aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE), waar hij hbo-theologen opleidt. Ik vraag me af hoe zijn werk als docent zich verhoudt tot zijn vorige aanstelling: gemeentepredikant in de NGK Arnhem-Koepelkerk.

Lees artikel
Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Rentmeesterschap is zo gek nog niet

Jan van der Stoep
  • Column

Toen ik biologie studeerde in Wageningen had ik veel houvast aan het werk van Bob Goudzwaard. Het was begin jaren ’90 en ik maakte me zorgen om de toekomst van de aarde. De kernramp van Tsjernobyl had diepe indruk op me gemaakt. Ook zag ik overal om me heen de biodiversiteit achteruitgaan. 

Lees artikel
Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Leren snoeien bij Hoop voor NOP

Pieter Messelink
  • Alphen tot Ommen
  • Kerkelijk leven

‘Ik wilde de hele wereld redden.’ Marieke zegt het met een glimlach. Dat verlangen is niet verdwenen, maar haar manier van kijken wel. ‘Ik dacht dat God vooral blij met mij zou zijn als ik zoveel mogelijk deed voor Hem en voor andere mensen. Nu ontdek ik dat Hij mij soms juist vraagt om dingen los te laten.’ Het is een zin die samenvat wat er gebeurt bij leden van verschillende kerken in de Noordoostpolder. Dit keer niet het verhaal van één kerk uit een regio, maar het verhaal van mensen uit verschillende kerken ín een regio: Bieneke uit de NGK Marknesse-De Bron, Marieke uit Bant van de NGK Emmeloord-Pro Rege en Petra die in Espel woont en kerkt in een evangeliegemeente op Urk. Ze komen inmiddels bijna een half jaar samen in een leer- en doetraject van Kerkpunt over discipelschap. Het organiserende team verzon er de naam ‘Hoop voor NOP’ voor. Het traject is geen theoretische cursus maar een gezamenlijke zoektocht naar de vraag hoe je Jezus volgt in het gewone leven. Deelnemers komen in twee jaar tijd vier keer bij elkaar en intussen is er contact in kleine groepen.

Lees artikel
De Bergrede (on)navolgbaar?!

De Bergrede (on)navolgbaar?!

Egbert Brink
  • Verdieping

Is de Bergrede navolgbaar? Die vraag dient zich haast vanzelf aan wanneer we Jezus horen spreken. Zijn woorden zijn zo hoog gegrepen, zo radicaal, dat ze ons het gevoel geven dat we een andere wereld binnenstappen. Eerder dan dat we aangesproken worden in onze eigen werkelijkheid. Heb je vijanden lief. Keer de andere wang toe. Wees volmaakt. Het lijkt alsof Jezus een klimaat beschrijft dat wij niet kennen. Een sfeer die eerder bij het paradijs hoort dan bij het leven zoals wij dat dagelijks ervaren. En wie eerlijk luistert, voelt meteen de spanning: dit is toch onmogelijk om na te leven, laat staan vol te houden? Onnavolgbaar!?

Lees artikel

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief