De Geest en het Woord

Bijna dertig jaar geleden begonnen we in de NGK Houten met aandacht voor het werk van de heilige Geest en het leren gebruiken van de geestesgaven. Uiteindelijk resulteerde dat in de oprichting van New Wine dat dit jaar twintig jaar bestaat. Er kwam al snel kritiek. Het zou niet gereformeerd zijn of, erger nog, niet bijbels en kunnen leiden tot charismatische excessen.

Van het laatste was ik me zeer bewust en we probeerden dat te voorkomen door gedegen onderwijs en een zorgvuldige praktijk. Het verwijt dat het niet bijbels zou zijn trok ik

me sterk aan. Maar het was voor mij duidelijk dat je met de Bijbel in de hand er niet onderuit kon. Toon uit de Schriften aan dat we het mis hebben over de heilige Geest, ik zal het herroepen en boete doen in stof en as. Nog steeds zou ik benieuwd zijn waarmee men dan wil komen. En op de kritiek dat het niet gereformeerd is, valt ook veel af te dingen. Zelfs in de Heidelbergse Catechismus en bij Calvijn vallen er op dit vlak dingen te ontdekken.

Momenteel vaart er een nieuwe geest door de inmiddels verenigde NGK. Ik heb het nu over het hete hangijzer van legitimatie van homoseksuele relaties. Je kunt nu horen: de Schrift verbiedt het wel, de exegese van de betreffende teksten is onomstreden. Toch hebben wij redenen om die naast ons neer te leggen. In die zin weten wij het beter dan Mozes of Paulus. Sommige critici van toen lopen daarin nu voorop. De Bijbel is daarmee niet meer bron en norm voor geloof en leven, maar hooguit een stem naast andere en niet eens de voornaamste.

Mocht het werk van New Wine ooit ertoe leiden dat we de Bijbel niet meer zien als ‘het enige Woord van God en de volkomen leer der zaligheid’ en dus verwerpen ‘alle leringen die daarmee in strijd zijn’, aldus het gereformeerde (!) formulier voor bevestiging van dienaren des Woords – laten we het dan met wortel en tak uitroeien en vergeten.